برای دههها، مذاکرات هستهای ایران و آمریکا در دام دو مشکل گرفتار بوده است: ناسازگاری زمانی، چراکه آمریکا همواره میتواند پس از آنکه ایران ذخایر اورانیوم و تجهیزات مرتبط خود را کنار گذاشت، تحریمها را دوباره وضع کند و اضافهبار بدهی سیاسی، یعنی انباشت وعدههای گذشته به حامیان اصلی که هر توافق محدودی را ناکافی جلوه میدهد.
خبرها حکایت از آن دارند که تاثیر تحریمهای ثانویه آمریکا علیه نفت روسیه بر بازار و قیمت آن تأثیری نداشت و چین پس از فشار آمریکا بر هند، واردات نفت روسیه را افزایش داد.
