ترور فرماندهان ارشد نظامی، تحریمهای سنگین و ناآرامیهای داخلی، بارها بهعنوان نشانههای «فروپاشی قریبالوقوع ایران» معرفی شدهاند؛ اما تجربه جنگ دوازدهروزه و تحولات پس از آن نشان میدهد که تابآوری نظام سیاسی ایران بیش از آن چیزی است که در روایتهای رایج غربی تصویر میشود.
اگرچه اسرائیل در میدان تکنولوژی، اطلاعات و قدرت هوایی دست بالا را دارد، اما نبردهای آینده تنها در آسمان و از راه دور تعیین نمیشوند. مشروعیت سیاسی، هزینههای بینالمللی، و واکنش افکار عمومی منطقهای، بهویژه در شرایط پرالتهاب خاورمیانه، متغیرهایی هستند که نمیتوان آنها را با پهپاد یا موشک هدف قرار داد.
