در میان ادعاهای امنیتی و جاهطلبیهای تاریخی، «خط زرد» به عنوان حلقه اتصالی فنی برای تثبیت توسعهطلبی ظهور میکند؛ این خط به اندیشه شهرکنشینی پوشش نظامی میدهد و «مرزهای موقت» را به سنگ بنایی در پروژه الحاق تدریجی زمین تبدیل میکند که با بهانه امنیت آغاز میشود
