استفان والت در یادداشتی مینویسد: ترامپ نهادهای بینالمللی را بیفایده میپندارد، توافقات را بیاعتبار میداند و از منظر قدرت صرف به تعاملات جهانی مینگرد. از دید او، هیچ معاهدهای مقدس نیست، هیچ نهادی ارزش سرمایهگذاری ندارد و هیچ قاعدهای نباید از دستیابی او به اهدافش مانع شود. حتی رفتارهایی همچون تلاش برای تصاحب گرینلند، توهین به مقامات خارجی، یا تهدید به الحاق کانادا، همگی در همین چارچوب ضدنهادگرایانه قرار میگیرند.
در دولت او نوعی پذیرش وجود دارد که نظم لیبرال بینالمللی تنها به لطف قدرت نظامی آمریکا ممکن شد و حالا آمریکاییها دیگر نمیخواهند هزینه آن را بپردازند. این همان واقعگرایی است – یک واقعگرایی خام، فاقد راهبرد و به قول دانشمند علوم سیاسی، استیون والت، یک "واقعگرایی نئاندرتالی" – اما در هر حال نوعی از واقعگرایی است.
