به فرض آنکه جنگ هستهای رخ ندهد، اتحاد چندقطبی باید اکنون بر بقا تمرکز و اقتصاد یکپارچه جدیدی را تثبیت کرده و پایههای آن را در شراکتی استوار با ایران بنا نهد. اگر کشورهای مردد جنوب جهانی، در انتخاب میان اصول، حاکمیت و آیندهنگری از یکسو و بندگی در برابر امپراتوری از سوی دیگر، درنگ کنند، مسیر آیندهای عادلانه و پساامپریالیستی همچنان بهطور خطرناکی دور از دسترس باقی خواهد ماند.
