به گزارش تحریریه، دفتر ریاست جمهوری ترکیه روز یکشنبه اعلام کرد که رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور این کشور، سفر برنامه‌ریزی‌شده خود به ابوظبی را به دلیل "مشکل سلامتی" محمد بن زاید آل نهیان، رئیس امارات متحده عربی، به تعویق انداخته است. این بیانیه ابتدا در پلتفرم X (توییتر سابق) منتشر شد، اما اندکی بعد حذف گردید، که این اقدام سوالات زیادی را در مورد دلایل واقعی این تصمیم برانگیخته است.

بر اساس بیانیه رسمی ترکیه، اردوغان در یک تماس تلفنی با بن زاید، آرزوی بهبودی سریع برای او کرده و سفر را به زمانی مناسب‌تر موکول کرده است. خبرگزاری رسمی امارات (WAM) اما تنها به این تماس تلفنی اشاره کرده و آن را در چارچوب "تقویت روابط دوجانبه" توصیف نموده، بدون اینکه هیچ اشاره‌ای به وضعیت سلامتی بن زاید یا حتی وجود چنین سفری داشته باشد.

این سکوت رسمی از سوی امارات که در کشورهای خلیج فارس برای جلوگیری از شایعات و حفظ ثبات سیاسی رایج است، می‌تواند نشان‌دهنده تلاش برای کنترل اطلاعات حساس باشد.انتشار اولیه بیانیه در X (خبر کسالت بن زاید)و سپس حذف سریع آن، می‌تواند بخشی از یک استراتژی دیپلماتیک باشد. منابع خبری ترکیه تأکید دارند که دلیل لغو این سفر، بیماری بن زاید بوده، اما عدم تأیید این ادعا از سوی رسانه‌های دولتی امارات، تضادی آشکار ایجاد کرده است که نشان‌دهنده تلاش برای پوشش اختلافات عمیق است.

تحلیلگران معتقدند که این حذف ممکن است تحت فشار دیپلماتیک امارات انجام شده باشد تا موضوع سلامت رئیس این کشور، که اغلب محرمانه نگه داشته می‌شود، برجسته نشود و از تأثیر بر بازارهای مالی یا روابط خارجی جلوگیری گردد.در شبکه‌های اجتماعی، شایعاتی مانند حمله قلبی یا سکته بن زاید مطرح شده، اما این ادعاها عمدتاً از حساب‌های غیررسمی و بدون شواهد محکم هستند.

علاوه بر این، روابط ترکیه و امارات اگرچه اخیراً با سرمایه‌گذاری‌های اقتصادی هنگفت بهبود یافته، اما سابقه تنش‌های ایدئولوژیکی (مانند حمایت امارات از مخالفان اخوان‌المسلمین) بین دو کشور حاکم بوده است. همچنین ممکن است دلایل پنهان دیگری مانند مسائل منطقه‌ای (یمن، سوریه یا رقابت های دو کشور در شاخ آفریقا) یا نگرانی‌های امنیتی در میان باشد که طرفین ترجیح دهند علنی نکنند.

ترکیه حامی وحدت سومالی و مخالف توافق اتیوپی-سومالی‌لند است، در حالی که امارات از این توافق حمایت می‌کند تا نفوذ خود در دریای سرخ را گسترش دهد. این بحران، شکنندگی روابط اقتصادی-سیاسی دو کشور را برجسته کرد، جایی که اهداف تجاری ۴۰ میلیارد دلاری و قراردادهای دفاعی در معرض خطر قرار گرفتند.

پایان/