به گزارش تحریریه، اندیشکده ضدایرانی «بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها» در تحلیلی آورده است: اگر انجام عملیات تصرف جزیرهٔ خارگ، حامل یک پیروزی قاطع باشد؛ به‌طوری که جنگ را کوتاه کرده و اهداف استراتژیک آمریکا را تضمین کند، شاید بتوان استدلال کرد که ارزش ریسک کردن را دارد.

درحالی که به دلایل زیر، ممکن است حتی تصرف موفقیت‌آمیز جزیره، نتیجهٔ عکس بدهد:

*یک. توانایی ایران در کسب درآمد از فروش نفت، عامل تعیین‌کننده و اصلی در نتیجهٔ درگیری در کوتاه‌مدت تا میان‌مدت نیست. این امر، تنها درصورتی اهمیت واقعی خواهد داشت که جنگ، ماه‌ها یا سال‌ها طول بکشد.

*دو. حتی اگر مسدود کردن فروش نفت ایران و درآمد مرتبط با آن، کلید نتیجهٔ جنگ باشد، ایالات متحده می‌تواند ازطریق روش‌هایی غیر از حمله به جزیرهٔ خارگ به تمام اهداف مربوط به توقف این فروش دست یابد. تحریم‌ها، توقیف نفتکش‌های ایرانی یا از کار انداختن بخش‌هایی از زیرساخت‌های نفتی خارگ، گزینه‌های جایگزین هستند. برخی از این رویکردها عاقلانه‌تر از بقیه هستند، اما تک‌تک آن‌ها بهتر از اِشغال جزیره هستند.

*سه. تصرف خارگ ممکن است بازگشایی تنگهٔ هرمز را به‌جای تسریع، به تأخیر بیندازد. با توجه به فاصلهٔ بیش از ۳۵۰ مایلی بین این دو مکان، قابلیت‌های نظامی ایران در این جزیره که پیش از این (در ۱۳ مارس) هدف حملات ایالات متحده قرار گرفته بود، ازنظر نظامی ارتباط خاصی با وضعیت تنگه ندارد. اگر کشتی‌های نیروی دریایی ایالات متحده برای محافظت از نیروها در خارگ مستقر شوند و کشتی‌های تدارکاتی را به این جزیره منتقل کنند، برای انجام عملیات کاروانی و تردد تجاری ازطریق تنگه، دسترسی کمتری خواهند داشت. احتمالاً مدتی طول خواهد کشید تا ارتش ایالات متحده بتواند این آبراه حیاتی را بازگشایی کند. تصرف جزیرهٔ خارگ، این هدف را بیش‌ازپیش به تأخیر خواهد انداخت.

*چهار. تصرف جزیرهٔ خارگ، به جای افزایش نفوذ آمریکا بر ایران، توانایی تهران را برای تحمیل هزینه به واشنگتن افزایش می‌دهد. ایران درحال حاضر، عمدتاً به استفاده از قابلیت‌های دوربرد خود محدود شده است؛ اما استقرار نیروهای آمریکایی در این جزیره، به ایران اجازه می‌دهد تا بخش بیشتری از زرادخانهٔ خود را به کار گیرد. هرگونه تلفات آمریکایی که در آن زمان وارد شود، فشار سیاسی بر دولت ترامپ را برای پایان دادن به عملیات افزایش خواهد داد. تصرف جزیرهٔ خارگ ممکن است تهران را تشویق کند تا در صورت مشاهدهٔ فرصتی برای تحمیل هزینه‌های بیشتر به طرف مقابل، درگیری را طولانی‌تر کند.

*پنج. خطر عظیمی که در پیشروی تدریجی در عملیات تصرف جزیره وجود دارد، این است: به محض اینکه نیروهای آمریکایی آن را اِشغال کنند، هرگونه عقب‌نشینی به‌عنوان شکستی برای واشنگتن تلقی خواهد شد. اگر نیروهای مستقر در آنجا تلفات سنگینی از آتش ایران که از سرزمین اصلی سرچشمه می‌گیرد متحمل شوند (قدرت هوایی به تنهایی قادر به رفع کامل این تهدید نیست)، دشوار نیست که ببینیم چگونه گام بعدی برای تصرف دیگر مناطق ساحلی، با هدف محافظت از نیروها، چه پیامدها و نتایجی به بار خواهد آورد.

ازاین‌رو، ایران که درحال یک جنگ تمام عیار برای بقای رژیم است، در یک جنگ زمینی در خاک خود، آن هم در برابر ایالات متحده که به دنبال نتیجه‌ای سریع، نسبتاً کم‌هزینه و قاطع است، به جای یک رقابت پرهزینه و طولانیِ اراده‌ها، از مزایای طبیعی بهره می‌بَرد که طرف مقابلش، فاقد آن است.

منبع: خانه اندیشه‌ورزان

پایان/