به گزارش تحریریه، نشریه آمریکایی «بیزینس اینسایدر» آورده است:

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، بر استقلال انرژی آمریکا تأکید کرده است. تولید نفت آمریکا در سال‌های اخیر رکورد زده است.

اما "استقلال انرژی" تمام و کمال نیست و به این معنی نیست که آمریکا از شوک‌های نفتی در امان است.

وقتی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در تاریخ ۱ آوریل در برابر ملت آمریکا سخنرانی کرد، گفت که آمریکا به نفت عبوری از تنگه هرمز وابسته نیست.

این سخنان اشاره‌ای به ایده‌ای بود که او قبلاً بر آن تأکید می کرد مبنی بر استقلال انرژی؛ اما واقعیت پیچیده است. به عنوان مثال، این به آن معنی نیست که آمریکا از اختلالات انرژی ناشی از جنگ ایران در امان است، حتی با وجود اینکه آمریکا مقادیر بی‌سابقه‌ای نفت خام تولید می‌کند.

بر اساس گزارش اداره اطلاعات انرژی، تقریباً تمام مناطق تولیدکننده نفت در آمریکا در سال ۲۰۲۵ شاهد افزایش تولید بوده‌اند. آمریکا سال گذشته تولید خود را ۳۲۵ هزار بشکه افزایش داد و تولید را به ۱۳.۶ میلیون بشکه در روز رساند.

با این حال، بازار نفت پیچیده است و نفت خام در سطح جهانی قیمت‌گذاری و معامله می‌شود. «مایکل جم‌بالست»، رئیس استراتژی بازار و سرمایه‌گذاری در JPMorgan Private Bank، گفت که این ایده که آمریکا از پیامدهای بسته شدن تنگه هرمز در امان است، دقیق نیست.

او گفت: "این تصور که آمریکا از پیامدهای اقتصادی بسته شدن تنگه هرمز در امان است، عمدتاً نادرست است.در حالی که قیمت گاز طبیعی آمریکا در سال جاری در واقع کاهش یافته است، قیمت اکثر سوخت‌های دیگر مرتبط با هیدروکربن و محصولات پالایش شده به طور قابل توجهی افزایش یافته است."

جم‌بالست گفت که حتی با وجود اینکه آمریکا یکی از صادرکنندگان و تولیدکنندگان پیشرو نفت در جهان است، افزایش قیمت سوخت و سایر محصولات انرژی آن هم‌تراز با بقیه جهان بوده است. در واقع، قیمت کالاها مانند نفت، بنزین و سایر پتروشیمی‌ها در آمریکا سریع‌تر در حال افزایش است.

از آنجایی که همه اینها در بازارهای جهانی قیمت‌گذاری می‌شوند، اختلالی مانند بسته شدن تنگه هرمز توسط ایران به این معنی است که وقتی قیمت جهانی نفت افزایش می‌یابد، علی‌رغم ادعای استقلال انرژی، قیمت آن در آمریکا نیز افزایش می‌یابد.

ماهیت جهانی زنجیره‌های تأمین نیز یک عامل است. وقتی یک گلوگاه کلیدی نفت مانند تنگه هرمز بسته می‌شود، کالاهایی مانند کود تحت تأثیر قرار می‌گیرند که این امر هزینه‌های مواد غذایی جهانی را افزایش می‌دهد. تحلیلگران TS Lombard نیز نگرانی‌های مشابهی را در مورد هرج و مرج زنجیره تأمین ناشی از جنگ ابراز کرده‌اند.

جم بالست گفت که نکته اصلی این است که استقلال انرژی آن "سد اقتصادی" که برخی ممکن است فکر کنند نیست و اختلال اقتصادی تا حدی به نفع ایران است.

وی خاطرنشان کرد: ایران به هر کدام از ۱۰۰ تا ۱۳۰ کشتی در روز، پیشنهاد داده است که ۲ میلیون دلار دریافت کند که این مبلغ سالانه ۷۰ تا ۹۰ میلیارد دلار درآمد خواهد داشت. حتی اگر ایران فقط از ۲,۰۰۰ تا ۳,۰۰۰ کشتی تجاری که در حال حاضر در خلیج فارس سرگردان هستند، ۲ میلیون دلار دریافت کند، ایران ۴ تا ۶ میلیارد دلار درآمد کسب خواهد کرد که با درآمد عوارض سالانه کانال‌های اصلی برابر یا بیشتر است."

دیگر کارشناسان مالی، مانند «جیتانیا کانداری» از Morgan Stanley Investment Management، حبر این باور است که جنگ ایران ممکن است سایر کشورها را به سمت پیگیری استقلال انرژی سوق دهد.

اما همانطور که جم بالست در یادداشت خود برجسته کرد، برای آمریکا، استقلال انرژی به مراتب پیچیده‌تر از آن چیزی است که ترامپ به نظر می‌رساند؛ هرچند آمریکا در حال حاضر چندین اهرم را برای کنترل تأثیر قیمت‌های بالاتر نفت امتحان کرده است، مانند آزادسازی ذخایر و چشم‌پوشی از قوانین کشتیرانی برای کاهش هزینه‌ها.

تأثیر این اقدامات واشنگتن محدود بوده و قیمت بنزین همچنان به بالای ۴ دلار در هر گالن افزایش یافته است؛ جی‌پی مورگان این هفته گفت که اگر تنگه هرمز بسته بماند، قیمت ۵ دلار در هر گالن در دسترس خواهد بود.

پایان/