به گزارش تحریریه، تارنمای «امریکن کانزرواتیو» در مورد اثرات جنگ ایالات متحده علیه ایران نوشت، تیتر گزارشهای اقتصادی به تنهایی کابوس هر استراتژیست سیاسی است: «تورم در مارس به بالاترین سطح دو سال اخیر رسید؛ جهش قیمت انرژی مقصر است.»
این واقعیت تلخ که قیمت بنزین و قبض خرید خانه بر هر گونه شور میهنپرستانه برای «نابودی آیتاللهها» غلبه دارد، زنگ خطر را برای اکثریت شکنندهٔ جمهوریخواهان در آستانهٔ انتخابات میاندورهای به صدا درآورده است.
پیش از جنگ، ترامپ میتوانست به کاهش تورم و قیمت بنزین ببالد. اکنون اما تورم به طور تجمعی بالاتر از دوران نخست ریاستجمهوری اوست و نظرسنجیها نشان میدهد محبوبیت عملکرد او در قبال ایران، حتی از محبوبیت کلیاش نیز پایینتر است (و هیچکدام برای پیروزی در نوامبر کافی نیست).
برتری ۵.۴ درصدی دموکراتها در نظرسنجیهای سراسری کنگره، هشداری جدی است.
تکرار تراژدی ۲۰۲۰؟
ترامپ در سال ۲۰۲۰ با گوش سپردن به توصیههای قرنطینهٔ کرونا، اقتصادی را نابود کرد که بلیت دور دوم ریاستجمهوریاش بود. تفاوت مرگبار امروز با آن زمان این است که کرونا یک بحران تحمیلی بود، اما جنگ ایران یک «انتخاب».
این جنگ، یک «انحراف پرهزینه» از دستورکار «عظمت دوبارهٔ آمریکا» (MAGA) است که مستقیماً جیب رأیدهندگان را نشانه گرفته است.
تبلیغات دموکراتها خودبهخود نوشته میشود: «میتوانیم از عهدهٔ بمب در خارج برآییم، اما از عهدهٔ خرید مایحتاج در داخل نه.»
معمای ترامپ: یافتن راه خروج در میان غرش جنگطلب ها
راه نجات جمهوریخواهان فقط یک چیز است: خروج آبرومندانه از جنگ، آن هم پیش از تابستان.
مشکل اینجاست که «متحدان رسانهای جدید» ترامپ، همان شاهینهای جنگطلب سابق، این بار برای «اتمام کار» (چه نجات مردم ایران باشد چه نابودی تمدنشان!) هورا میکشند. یافتن راه خروج در میان این هیاهو دشوار است.
اما ترامپ در گذشته (برخلاف بوش پسر) نشان داده که اهل «ملتسازی» در خاورمیانه نیست و بلد است با «تعیین اهداف دستیافتنی نظامی» و «بستن معامله با رهبران باقیمانده»، پیش از آنکه باتلاق او را ببلعد، از مهلکه بگریزد.
مشکل اینجاست که این بار ظاهراً اهداف «جاهطلبانهتر» (یا احمقانهتر) در سر پرورانده شده است.
اگر تا اواخر تابستان، گفتمان دولت از «جنگ و ایران» به «اقتصاد رو به بهبود و مسائل داخلی» تغییر نکند، جمهوریخواهان تاوان سنگینی بر سر صندوقهای رأی خواهند پرداخت.
شاید برای نجات کنگره در ۲۰۲۶ دیگر دیر شده باشد، اما برای نجات میراث سیاسی ترامپ و انتخابات ۲۰۲۸، اکنون آخرین لحظات برای یافتن یک «رمپ خروج شرافتمندانه» است. اقتصاد، همیشه و همه جا، آخرین داور است.
منبع: خانه اندیشهورزان
پایان/
نظر شما