به گزارش تحریریه، تارنمای مرکز خبری تحلیل نشنال اینترست عنوان داشت که وزارت دفاع در حال بررسی راه‌هایی برای اقدام تلافی‌جویانه ایالات متحده علیه کشورهای اروپایی ناتو به دلیل امتناع از کمک در عملیات "خشم حماسی" (Operation Epic Fury) علیه ایران بوده است.

طبق این تحلیل، دونالد ترامپ، بارها این ایده را مطرح کرده که ناتو به اندازه کافی برای ایالات متحده کارآمد نبوده و در آینده نیز نخواهد بود. این اظهارات را می‌توان تا حدی پیش‌گویی محقق‌شده تلقی کرد، زیرا ترامپ با استناد به قابل اطمینان‌ نبودن ناتو، از مشورت با این نهاد پیش از آغاز عملیات اخیر خود علیه ایران خودداری کرد و در نهایت اعضای آن نیز از پیوستن به این عملیات امتناع ورزیدند.

«پیتر هگست» وزیر دفاع، نیز نسبت به این اتحاد نظامی بین‌المللی، که شاید یکی از طولانی‌ترین و قطعاً مؤثرترین مشارکت‌های دفاعی در تاریخ باشد، ابراز تردید شدیدی کرده است. هگست که پیشتر در گارد ملی خدمت کرده و برنامه ROTC را در دانشگاه پرینستون گذرانده و بعدها مجری برنامه‌های آخر هفته در فاکس نیوز بوده، متحدان اروپایی آمریکا را «مفت خور» خطاب کرده است.

با این حال، این موضوع صرفاً در حد حرف‌های رئیس‌جمهور و وزیر دفاع نیست. ایالات متحده ممکن است در حال بررسی راه‌هایی برای تنبیه جدی ناتو باشد که می‌تواند روابط واشنگتن با مهم‌ترین متحدانش را خدشه‌دار کند.

آیا آمریکا موضع خود را در قبال جزایر فالکلند تغییر خواهد داد؟

هفته گذشته شایعاتی مبنی بر بازنگری ایالات متحده در موضع خود نسبت به جزایر فالکلند، قلمرو فرادریایی انگلستان که هم بریتانیا و هم آرژانتین مدعی آن هستند، منتشر شد.

ایالات متحده از دیرباز در مورد جزایر فالکلند موضعی بی‌طرفانه داشته و لندن و بوئنوس آیرس را به حل دیپلماتیک این موضوع فراخوانده است. با این حال، پیشنهاد بدون فکر ترامپ مبنی بر اینکه آمریکا می‌تواند از ادعاهای آرژانتین در مورد این جزایر حمایت کند، قانون‌گذاران بریتانیایی را در سراسر اختلافات سیاسی این پادشاهی متحد کرده است.

حتی نایجل فاراژ، رهبر حزب ریفرم انگلستان و از متحدان برجسته ترامپ، در پستی در شبکه‌های اجتماعی صراحتاً نوشت: «فالکلند مال بریتانیا بوده، هست و همیشه خواهد بود.»

یووت کوپر، وزیر امور خارجه بریتانیا نیز در پستی در ایکس (توییتر سابق) نوشت: «جزایر فالکلند بریتانیایی هستند – حاکمیت با بریتانیا است، تعیین سرنوشت با ساکنان جزایر است.»

وی افزود: «همانطور که استفن داوتی این هفته در پارلمان دوباره گفت، تعهد ما به فالکلند تزلزل‌ناپذیر است.»

کینگزلی ویلسون، سخنگوی مطبوعاتی پنتاگون، در پاسخ به درخواست اظهار نظر از سوی The Hill، به طور انتقادی گفت: «علیرغم تمام کارهایی که ایالات متحده برای متحدان ناتوی خود انجام داده است، آن‌ها در مواقع نیاز در کنار ما نبودند.»

البته، لندن می‌تواند به طور منطقی استدلال کند که ایالات متحده در گذشته نیز در قبال فالکلند به یاری بریتانیا اقدام نکرده است. در سال ۱۹۸۲، دولت نظامی آرژانتین با ادعای مالکیت جزایر به دلیل نزدیکی‌شان به آرژانتین، به این جزایر حمله و آن‌ها را تصرف کرد. جزایر جنوبگان تنها حدود ۴۰۰ مایل از آرژانتین فاصله دارند، در حالی که هزاران مایل از بریتانیا دور هستند.

در زمان حمله، ایالات متحده متحد که روابط نزدیکی با حکومت نظامی آرژانتین داشت و اگرچه با تصرف فالکلند توسط آرژانتین مخالف بود، اما تمایلی به مجبور کردن بوئنوس آیرس برای عقب‌نشینی نداشت. نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا، بدون توجه به عدم حمایت آمریکا، به آرژانتین دریانوردی کرد، نیروی دریایی آرژانتین را شکست داد و نیروهای اشغالگر جزایر را تار و مار کرده و آن‌ها را برای بریتانیا بازپس گرفت. پیروزی در این جنگ نقش مهمی در ارتقای اعتبار مارگارت تاچر، نخست‌وزیر وقت، ایفا کرد و به طور گسترده‌ای به عنوان اوج تاریخ نیروی دریایی سلطنتی پس از جنگ جهانی دوم دیده می‌شود.

در آرژانتین، از دست دادن جزایر منجر به سقوط حکومت نظامی حاکم شد – اما تأثیری بر این حس آرژانتینی‌ها که جزایر به درستی متعلق به آن‌هاست، نداشت.

در این راستا، «خاویر میلی» رئیس‌جمهور آرژانتین، در آخر هفته با تکرار ادعای آرژانتین بر فالکلند، در این جنجال مداخله کرد.

میلی به زبان اسپانیایی در ایکس نوشت: «مالویناس متعلق به آرژانتین بود، هست و همیشه خواهد بود.»

او پیام خود را با مخفف همیشگی خود «VLLC» یا "Viva la libertad, carajo" که تقریباً به معنی «زنده باد آزادی» ترجمه می‌شود، به پایان رساند.

امروزه، حدود چهار دهه پس از آن جنگ، وضعیت نیروی دریایی سلطنتی به گونه‌ای است که بازپس‌گیری این جزایر از دومین حمله آرژانتین، برای آن بسیار دشوارتر خواهد بود. بریتانیا پیش از این مجبور شد تا خرید دو دوجین جنگنده F-۱۶ Fighting Falcon از دانمارک توسط آرژانتین را بپذیرد، که نگرانی‌های طولانی‌مدت لندن مبنی بر تهدید امنیت جزایر را نادیده گرفت.

آیا آمریکا می‌تواند اسپانیا را از ناتو تعلیق کند؟

حتی با وجود تهدید آمریکا برای خروج از ناتو، طبق گزارش رویترز، بحث‌هایی در وزارت دفاع برای تنبیه بیشتر متحدان ناتو به دلیل عدم حمایت از جنگ با ایران در جریان بوده است. علاوه بر بازنگری در ادعاهای بریتانیا بر فالکلند، پنتاگون همچنین "تعلیق اسپانیا از اتحاد" را در نظر گرفته است.

مساله اصلی، امتناع اسپانیا از دستیابی به هدف نظامی ۵ درصد تولید ناخالص داخلی (GDP) بوده است. مادرید در حال حاضر تنها حدود ۲ درصد از تولید ناخالص داخلی خود را صرف دفاع می‌کند – که شاید با توجه به اینکه این کشور در بخش قاره‌ای دور از تهدید روسیه قرار دارد، منطقی باشد، هرچند که اصل دفاع جمعی اروپایی را تضعیف می‌کند. پدرو سانچز، نخست‌وزیر اسپانیا، اظهار داشته است که افزایش هزینه‌های نظامی به رفاه ملی، آموزش و سیستم بهداشت و درمان کشورش لطمه خواهد زد.

سال گذشته، اسپانیا همچنین اعلام کرد که از خرید برنامه‌ریزی شده F-۳۵ Lightning II در حین مدرن‌سازی نیروی هوایی خود انصراف می‌دهد و در عوض گزینه‌های اروپایی را در نظر خواهد گرفت. ایالات متحده پیش از این تهدید کرده بود که به دلیل عدم دستیابی اسپانیا به هدف تولید ناخالص داخلی ناتو، تعرفه‌هایی را بر این کشور اعمال خواهد کرد.

با این حال، بعید است که اسپانیا بتواند از ناتو تعلیق شود. یکی از مقامات ناتو به رویترز گفت: «پیمان ناتو هیچ بندی برای تعلیق عضویت در ناتو پیش‌بینی نکرده است.»

با این حال، ترامپ به جنگ کلامی ادامه می دهد و این ممکن است، حداقل در کوتاه‌مدت، آسیب زیادی وارد کند.

سؤال این است که چه میزان از این آسیب باقی می‌ماند و این امر برای آینده این اتحاد چه معنایی دارد.

پایان/