«شاناکا پررا» تحلیلگر مستقر در استرالیا طی یادداشتی درباره آینده خلیج فارس نوشت:

رهبر معظم ایران در ۳۰ آوریل، تصمیم گرفت مهم‌ترین بیانیه خود را در طول جنگ صادر کند. این تاریخ را عمداً انتخاب کرد.

۳۰ آوریل، روز ملی خلیج فارس در ایران است. این تاریخ سالروز اخراج پرتغالی‌ها از جزیره هرمز توسط شاه عباس اول در سال ۱۶۲۲ و پایان یک قرن تسلط خارجی بر تنگه است.

«سید مجتبی خامنه‌ای» این تاریخ را انتخاب کرد تا اعلام کند که آینده خلیج فارس، آینده‌ای بدون آمریکا خواهد بود و بیگانگانی که از هزاران کیلومتر دورتر می‌آیند، جایی در این منطقه ندارند مگر در قعر آب‌های آن.

ایران این را نه به عنوان یک بحران در سال ۲۰۲۶، بلکه به عنوان تکرار سال ۱۶۲۲ با بازی آمریکا در نقش پرتغال قاب‌بندی می‌کند.

مجلس ایران اکنون در حال تدوین قانون درباره تنگه هرمز است که کشتی‌های کشورهای متخاصم برای دریافت مجوز عبور باید غرامت جنگی بپردازند. همه متقاضیان باید از نام خلیج فارس استفاده کنند. سی درصد درآمد عوارض به امور نظامی و هفتاد درصد به توسعه اقتصادی اختصاص می‌یابد. نایب رئیس مجلس‌ این قانون را «بمب اتمی ایران» نامید و آن را با ملی‌سازی صنعت نفت در سال ۱۹۵۱ مقایسه کرد. ملی‌سازی ۱۹۵۱ منجر به کودتای ۱۹۵۳ سیا شد که مصدق را سرنگون کرد. ایران تاریخ را به چالش می‌کشد که حرکت دوم را تکرار کند.

در ۲ مه، شرکت هواپیمایی اسپیریت منحل و هفده هزار شغل حذف شد؛ اولین تعطیلی بزرگ یک شرکت هواپیمایی آمریکایی از زمان حملات ۱۱ سپتامبر. از ۲۸ فوریه، قیمت سوخت جت برای اسپیریت تقریباً دو برابر شده بود. برنامه اسپیریت بر مبنای ۲.۲۴ دلار در هر گالن بود. در پایان آوریل به ۴.۵۱ دلار رسید. برنامه نجات ۵۰۰ میلیون دلاری ترامپ بر سر میز طلبکاران از بین رفت. درد سیاسی از جایگاه بنزین به تعدیل نیروی گسترده کشیده شد. شاخص اعتماد مصرف‌کننده ۴۹.۸ است که پایین‌ترین رقم در تاریخ نظرسنجی دانشگاه میشیگان است.

ایران ساعت ذخیره‌سازی نفت را در اختیار دارد. ترامپ ساعت سیاسی را دارد. اسرائیل ساعت نظامی را دارد. عربستان سعودی ساعت اوپک را دارد. پاکستان ساعت میانجیگری را داشت که همین الان از کار افتاد. اسپیریت ایرلاینز اولین قربانی است.

رهبر ایران در حال بازنویسی چهارصد سال تاریخ خلیج فارس است. حرکت بعدی متعلق به هر کسی است که اول حرکت کند.

پایان/