به گزارش تحریریه، «جاناتان لمایر» در تحلیل برای نشریه «آتلانتیک» آورده است: رئیسجمهور ترامپ واقعاً، واقعاً میخواهد جنگ با ایران پایان یابد. او بارها اعلام پیروزی کرده است، از جمله حدود سه هفته پیش، زمانی که ایران تنگه هرمز را به طور موقت بازگشایی کرد. او بارها ضربالاجل آتشبس خود را تمدید کرده است، به جای پیگیری تهدیدات خود (گاهی آخرالزمانی) برای از سرگیری خصومتها. چندروز قبل دولتش به طور ناگهانی تلاش برای اسکورت کشتیها از تنگه را کنار گذاشت، بخشی به دلیل ترس از اینکه این امر میتواند منجر به درگیریهای خشونتآمیز و تشدیدشونده شود.
ترامپ از این جنگ خسته شده است، جنگی که بسیار دشوارتر از حد انتظار او بوده و بسیار طولانیتر شده است. حزب او با نگرانی در حال تماشای افزایش قیمت بنزین و کاهش محبوبیت در نظرسنجیها است. او نمیخواهد مانند برخی از سلفهای خود درگیر یک منازعه در خاورمیانه شود. او نمیخواهد با این موضوع اجلاس مهم هفته آینده خود در چین را مختل کند. او آماده است تا از این موضوع عبور کند.
اما به نظر میرسد ایران نمیخواهد جنگ پایان یابد. یا حداقل نه با هر نتیجهای که برای مذاکرهکنندگان آمریکایی قابل قبول باشد. ترامپ اکنون در تنگنا قرار دارد. پنج دستیار و مشاور خارجی به من (نویسنده)گفتند که رئیسجمهور متقاعد شده است که میتواند هرگونه توافقی را به عنوان یک پیروزی بفروشد. اما حداقل در حال حاضر، مردی که کتاب «هنر معامله» را نوشت، حتی نمیتواند ایران را به میز مذاکره بکشاند. امروز،(یکشنبه) واشنگتن هنوز منتظر پاسخ ایران به آخرین پیشنهاد است، یک یادداشت تفاهم یک صفحهای که بسیار بیشتر از یک معاهده برای پایان دادن به درگیری، تمدیدی برای آتشبس است.
ترامپ با این سوال آزاردهنده مواجه است: چگونه جنگی را پایان میدهید در حالی که حریف شما تکان نمیخورد؟ و در حالی که ترامپ به دنبال راه خروج است، تندروها در تهران از جنگ برای تحکیم قدرت خود استفاده کردهاند. ایران مصمم به انجام کاری است که از نظر تاریخی در آن خوب عمل کرده است: تحقیر یک رئیسجمهور آمریکا.
ترامپ هرگز فکر نمیکرد اوضاع اینگونه شود. پس از عملیات نظامی چشمگیر برای ربودن «نیکلاس مادورو» از کاراکاس، رئیسجمهور چشمان خود را به ایران دوخت و به نزدیکانش گفت که «ونزوئلای دیگری خواهد بود»، دو مشاور خارجی به من گفتند. آنها، (به شرط ناشناس ماندن) در مورد استراتژی داخلی صحبت کردند. ترامپ معتقد بود که ارتش آمریکا شکستناپذیر است و او فرصتی برای سرنگونی تئوکراسی تهران دارد، هدیهای که از دست سلفهای او دور مانده بود.
او در حال بازنگری نقشههای جهان بود و انتظار داشت پیروزی در عرض چند روز، حداکثر یک یا دو هفته به دست آید. حمله اولیه آمریکا و اسرائیل به زندگی رهبر عالی ایران پایان داد و شامل امواج بمباران بود که گفته میشود بخش عمدهای از توان موشکی کشور را نابود کرد. اما تهران تسلیم نشد و در عوض به همسایگان خود در خلیج فارس حمله کرد و کنترل تنگه هرمز را که ۲۰ درصد نفت جهان از آن عبور میکند، به دست گرفت. ایران با ترکیبی از مینها، قایقهای تهاجمی کوچک و پهپادها، این آبراه را به طور مؤثر بست. قیمت انرژی افزایش یافت. درگیری به بنبست و سپس آتشبس شکننده کشیده شد. یک دور مذاکرات رسمی پر سر و صدا شکست خورد. هیچ دور دیگری برنامهریزی نشده است.
به ظاهر، ترامپ چیزی جز داشتن اعتماد به نفس ابراز نکرده است. گاهی اوقات، او جنگ را کماهمیت جلوه میدهد و آن را «گردش کوچک»، «انحراف» یا «جنگ کوچک» مینامد. او تقریباً هر روز پیروزی قریبالوقوع را اعلام کرده است، یک لافزنی که با سکاندار دفاع، پیت هگست، در جلسات توجیهی پنتاگون او مطابقت دارد. در پشت درهای بسته، لحن آرامتر است، اما مقامات آمریکایی معتقدند که محاصره دریایی بنادر ایران که ماه گذشته برقرار شد، مؤثر بوده و اقتصاد کشور را تحت فشار قرار داده است. دو مقام پیشبینی کردند که ایران درمواجهه با فروپاشی، مجبور به مذاکره خواهد شد.
اما سوال واقعی زمانبندی است: جمعی از کارشناسان پیشبینی کردهاند که ایران میتواند ماهها، نه هفتهها، در برابر فشار محاصره مقاومت کند. یک ارزیابی اطلاعاتی آمریکا که این هفته به سیاستگذاران ارائه شد، با این موضوع موافق است و نشان میدهد که ایران میتواند حداقل سه یا چهار ماه دیگر مقاومت کند. اگر چنین شود و ایران همچنان تنگه را بسته نگه دارد، قیمتها در غرب، از جمله در ایالات متحده در سال انتخابات میاندورهای، همچنان افزایش خواهد یافت.
این موضوع به مسئله درد و رنج تبدیل میشود: کدام طرف میتواند بیشترین سختی اقتصادی را تحمل کند؟
بردباری نقطه قوت ترامپ نیست. یکی از مشاوران خارجی که به طور منظم با او صحبت میکند، به من گفت که رئیسجمهور از این جنگ «خسته شده است». دیگران معتقدند او از سرسختی ایران ناامید شده است. و در حالی که ترامپ گاهی اوقات احساس میکند از نگرانیهای سیاسی حزب خود جدا شده است، جمهوریخواهان در شکایات در مورد افزایش قیمتها، به ویژه در پمپ بنزینها، غرق شدهاند. بسیاری در حزب جمهوریخواه از قبل خود را برای از دست دادن مجلس نمایندگان آماده میکردند؛ آنها معتقدند هرچه جنگ طولانیتر شود، احتمال اینکه سنا نیز از دست برود، بیشتر است.
بسیاری در حزب جمهوریخواه از قبل خود را برای از دست دادن مجلس نمایندگان آماده میکردند؛ آنها معتقدند هرچه جنگ طولانیتر شود، احتمال اینکه سنا نیز از دست برود، بیشتر است
علیرغم بنبست مذاکرات، دستیاران و مشاوران به من گفتهاند که ترامپ از آغاز دوباره خصومتها اکراه دارد. نگرانی در مورد کاهش ذخایر مهمات آمریکایی وجود دارد، و ترامپ این هفته نسبت به کشته شدن افراد بیشتر ابراز نارضایتی کرد. برخی از متحدان ایالات متحده در منطقه (از جمله گاهی عربستان سعودی و امارات متحده عربی) ابراز نگرانی کردهاند که از سرگیری حملات آمریکا، آنها را دوباره هدف انتقام ایران قرار خواهد داد.
دیروز، ایران به سمت شناورهای نیروی دریایی آمریکا در تنگه هرمز آتش گشود و آمریکا با حمله به سایتهایی در ایران تلافی کرد. اما علیرغم این تشنج خشونت، ترامپ اصرار داشت که آتشبس همچنان برقرار است و حملات را «یک ضربه محبتآمیز» خواند. همچنین، همانطور که مشاوران اشاره کردهاند، او میخواهد هرگونه اقدام نظامی را پیش از سفر خود به پکن در هفته آینده برای دیدار با رئیسجمهور چین، شی جین پینگ، کاهش دهد. چین نارضایتی خود را از جنگ و بسته شدن تنگه ابراز کرده است؛ ترامپ میخواهد بتواند ادعا کند که با دنبال کردن معاملات تجاری و بازرگانی جدید با شی، جنگ در حال پایان است.
به عنوان یک پیچیدگی بیشتر، مشاوران گفتهاند که ایالات متحده تا حد زیادی فهرست اهداف نظامی مهم خود را تمام کرده است. برای ادامه تشدید تنش، که حرکت امضای ترامپ است، او مجبور شده است اهداف غیرنظامی مانند نیروگاهها، پلها و حتی تأسیسات آب شیرینکن را تهدید کند. در یک مقطع، او تهدید کرد که «یک تمدن کامل امشب خواهد مرد»، که یک تهدید آشکار برای ارتکاب جنایات جنگی است.
ترامپ همچنین گزینههایی برای یک تهاجم زمینی محدود دارد - تصاحب اورانیوم با غنای بالا یا حمله به جزیره خارگ، مرکز بخش انرژی ایران - اما او از ریسک کردن جان سربازان آمریکایی واهمه دارد.
و بنابراین ترامپ به صدور ضربالاجل برای وادار کردن ایران به تسلیم ادامه میدهد، اما تهران او را همچنان به چالش می کشد. برای هفتهها، ترامپ درباره از سرگیری حملات رجزخوانی کرد، اما هر بار راهی برای عقبنشینی پیدا کرده است. با استثنای چند صدای جنگطلب، بیشتر افراد در مدار ترامپ همچنان از شروع مجدد حمله اکراه دارند، حتی با وجود ادامه بنبست.
با وجود محاصره دریایی برای مقابله با بسته شدن تنگه توسط ایران، دولت روز دوشنبه پروژه آزادی را رونمایی کرد که نیروی دریایی آمریکا را برای کمک به برخی کشتیها برای فرار از آبراه مستقر کرد. اگرچه چند کشتی موفق شدند در روز اول از تنگه عبور کنند، ترامپ به سرعت این طرح را رها کرد. نیروهای ایرانی به یک کشتی باری کرهای آتش گشودند، درگیریهایی با ناوهای جنگی آمریکا رخ داد و پنتاگون اعلام کرد هفت قایق کوچک ایرانی را منهدم کرده است. اما مقامات دولتی نمیخواستند خطر تشدید عمده خصومتها، به ویژه احتمال حمله به یک شناور نیروی دریایی آمریکا را بپذیرند. برخی از متحدان خلیج فارس، با ترس از انتقام، برای قطع دسترسی آمریکا به پایگاهها و حریم هوایی خود اقدام کردند.
ترامپ همچنین ادعا کرد که عملیات را به دلیل نزدیک شدن به یک توافق برای پایان دادن به جنگ، به حالت تعلیق درآورده است. اما او قبلاً بدون موفقیت در این وضعیت بوده است. مقامات آمریکایی به طور خصوصی اعتراف میکنند که با توجه به شکاف در رهبری ایران، مطمئن نیستند با چه کسی مذاکره میکنند یا چه کسی در تهران مجاز به انجام معامله است.
میانجیگران پاکستانی تلاش کردهاند تا مذاکرات را از سر بگیرند، اما عناصر معتدلتر در تهران عمدتاً توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تندرو کنار گذاشته شدهاند. مذاکرات رسمی به رهبری معاون رئیسجمهور ونس، بدون توافق پایان یافت. دور دیگری از مذاکرات که برای پایان ماه گذشته برنامهریزی شده بود، هرگز برگزار نشد، زیرا هیئت ایرانی پیش از رسیدن مقامات آمریکایی، اسلامآباد را ترک کرد. این یک سرزنش/انتقاد آشکار بود.
به صورت علنی، کاخ سفید همچنان جنگ را رو به جلو توصیف میکند، و اولیویا وایلز، سخنگوی مطبوعاتی گفت که «رئیسجمهور ترامپ تمام کارتها را در دست دارد و او عاقلانه تمام گزینهها را روی میز نگه میدارد تا اطمینان حاصل کند که ایران هرگز نمیتواند به سلاح هستهای دست یابد. محاصره بسیار موفقیتآمیز اقتصاد ایران را خفه میکند و ایالات متحده ثابت کرده است که برتری زمینی، دریایی و هوایی را حفظ میکند.»
حتی بدون یک توافق رسمی، ترامپ اعلام پیروزی قاطع و عبور از آن را در نظر گرفته است. مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، در اوایل این هفته تا آنجا پیش رفت که گفت جنگ تمام شده است. اما انجام این کار در حال حاضر اهداف درگیری را، همانطور که در زمانهای مختلف توسط رئیسجمهور و دستیارانش تشریح شده است، محقق نشده باقی میگذارد.
بله، نیروی دریایی ایران عمدتاً نابود شده است. ایران هنوز، بر اساس برخی برآوردها، بیش از نیمی از تواناییهای موشکهای بالستیک خود را در اختیار دارد. گروههای نیابتی آن، مانند حزبالله، همچنان در حال جنگ هستند. تغییر واقعی رژیم رخ نداده است. ذخایر هستهای آن همچنان یک تهدید است و هیچ توافقی برای کاهش آن یا انتقال آن از کشور وجود ندارد. ایران تقریباً به طور قطع جنگ را با کنترل بیشتر، چه به طور ضمنی و چه به طور صریح، بر تنگه هرمز نسبت به قبل از درگیری، ترک خواهد کرد، از جمله با علم به اینکه میتواند دوباره این آبراه را ببندد و درد اقتصادی جهانی را تحمیل کند.
ترامپ میخواهد جنگ پایان یابد. او یک معامله میخواهد. اما معامله به دو طرف نیاز دارند و هیچ مدرکی مبنی بر علاقه مندی ایران به نجات دادن ترامپ از تنگنایی که خودش ایجاد کرده است، وجود ندارد.
پایان/
نظر شما