به گزارش تحریریه، نشریه The Week UK آورده است:
«فرد کاپلان» در وبسایت «اسلیت» (Slate) نوشت هفته گذشته اتفاق نادری رخ داد؛ رئیسجمهور ترامپ پیام صریحی در شبکههای اجتماعی منتشر کرد. او در واکنش به پاسخ ایران به پیشنهاد آتشبس آمریکا، آن را «کاملاً غیرقابلقبول» اعلام کرد.
کاپلان افزود که او در این مورد حق دارد. پاسخ ایران که شامل هیچ امتیازی نبود و فهرست بلندبالایی از مطالبات، از جمله غرامت جنگی، رفع تمامی تحریمها و تداوم کنترل ایران بر تنگه هرمز را در بر میگرفت، شبیه به چیزی بود که «برنده یک جنگ صادر میکند». سؤال این است که ترامپ در این باره چه میتواند بکند؟
او بارها تهدید کرده است که اگر حکومت ایران پیشنهادهای صلح او را رد کند، بمباران ایران را از سر خواهد گرفت؛ اما دشوار است که ببینیم این کار چه دستاوردی خواهد داشت. اگر ۳۸ روز حملات هوایی ویرانگری که از ۲۸ فوریه آغاز شد، نتوانست تهران را به زانو درآورد، نابود کردن چند هدف دیگر چه تفاوتی ایجاد خواهد کرد؟
«خروج از این مناقشه»
رابرت کاگان در نشریه «آتلانتیک» (The Atlantic) عنوان داشت: «اگر این وضعیت کیش و مات نباشد، به آن نزدیک است.» ترامپ بمباران ایران را متوقف کرد، «نه به این دلیل که حوصلهاش سر رفته بود، بلکه به این خاطر که ایران در حال هدف قرار دادن تأسیسات حیاتی نفت و گاز منطقه بود».
اگر او مایل نیست ریسک تلافیجوییهای بیشتر را بپذیرد، یا یک جنگ تمامعیار زمینی و دریایی برای سرنگونی رژیم ایران به راه بیندازد، «عقبنشینی در حال حاضر ممکن است کمضررترین گزینه به نظر برسد».
«نوآ روثمن» در «نشنال ریویو» (National Review) نوشت: ترامپ، به نوبه خود، هیچ نشانهای از تمایل برای «فرار از این مناقشه» یا امضای یک توافق بیمعنی نشان نمیدهد. او مصمم است که مانع دستیابی تهران به سلاح هستهای شود. اما برای موفقیت، او باید حمایت عمومی را برای این پروژه جلب کند که نیازمند نشان دادن صبر و «تواضع» بیشتری است. او قرار نیست با برچسب «احمق» زدن به همه منتقدان، یا نادیده گرفتن اثرات تورمی جنگ، افکار عمومی را با خود همراه کند. او اخیراً مدعی شد که تنها انگیزه او موضوع هستهای است و گفت «من اصلاً به وضعیت مالی آمریکاییها فکر نمیکنم.» این نقلقول قرار است در تبلیغات انتخاباتی دموکراتها علیه او استفاده شود.
«اگر ایران قویتر از این مخمصه بیرون بیاید، همه ما طوفان را درو خواهیم کرد»
«توماس ال. فریدمن» در «نیویورک تایمز» گفت: بیادبی و تکبر ترامپ، متحدان ناتو را نیز بسیار بیمیل کرده تا به کمک آمریکا بیایند؛ که این مایه تأسف است، چرا که دولت آمریکا واقعاً به کمک آنها نیاز دارد. واقعیت این است که حلوفصل وضعیت ایران به نفع همه ماست. اگر به تهران اجازه داده شود که تعیین کند چه کسی میتواند از تنگه هرمز عبور کند و چه کسی نمیتواند، این فاجعهای برای اروپا خواهد بود.
و این برای کشورهای عربی خلیج فارس که به این آبراه متکی هستند، حتی بدتر خواهد بود و اصلاحات مدرنسازانه و کثرتگرایانه آنها را به خطر میاندازد. «مدل دبی دقیقاً همان چیزی است که تهران میخواهد نابود کند.» قابل درک است که متحدان ناتو از کمک به ترامپ بیزار باشند، اما اشتباه نکنید: «اگر ایران قویتر از این مخمصه بیرون بیاید، همه ما طوفان را درو خواهیم کرد.»
پایان/
نظر شما