به گزارش تحریریه، اخیراً مطالب زیادی در مورد اثرگزاری رادارهایی که توسّط رزمندگان دلاور اسلام در جنگ رمضان نابود شدند، در فضای مجازی دیده و یا سخن‌رانی‌هایی در این مورد شنیده می‌شود.

۱ – بسیاری گفته اند که این رادارها مأموریت دوگانه‌ای داشته اند که یکی از آن مأموریت‌ها، اثرگزاری روی وضع‌هوای کشور بوده که ابرهای روی کشورما را تحت تأثیرقرارمی‌داده و اجازه نمی‌داده که این ابرها ببارند و کشور را دُچار خشک‌سالی کرده‌بودند؛

۲ – کسانی نیز گفته اند که هواپیماهای مسافربری شرکت امارات در زمان‌های گذشتن از روی کشور ما، موادی را پخش می‌کرده‌اند که از بارش ابرها جلوگیری می‌کرده است؛

۳ – بعضی نیز گفته اند که وقتی شرکت ایران خودرو دست‌گاهی دارد که تگرگ ها را از بین می‌برد، عوامل نفوذی دشمن در جای جای ایران می‌توانند این دست‌گاه‌ها را داشته باشند و در مجموع خشک‌سالی‌ ایجادکنند؛

۴ – به علاوه، گفته‌شده که کشور ۳۵ سال است که دچار خشک‌سالی است و این یک امر غیر طبیعی – یا سؤال بر انگیز – است؛

۵ – هم‌چنین آمریکایی‌ها گفته اند که ۴۰ سال است که روی آب و هوای ایران کار می‌کنند و در بعضی از فضاهای مجازی نوشته‌هایی دیده می‌شود که مقامات آمریکایی اعتراف کرده اند که خشک‌سالی‌های ایران را آنها ایجادکرده‌بودند و ....

به نظرم رسید که لازم است توضیحاتی راجع به مطالب یادشده در بالا داده شود:

پیش از هرچیز برای توضیح‌در مورد پنج شماره‌ی بالا، ضرورت‌دارد به عمل‌کرد یا اقدام‌های‌ یکی از رشته‌های عملی در دانش هواشناسی که نام آن، «هواشناسی محیط» است، اشاره‌نمایم.

موضوع این رشته‌ی کاربُردی هواشناسی؛ بارورسازی ابرها، از بین بُردن تگرگ، پراکنده‌نمودن ابرها برای جلوگیری از بارش، از بین‌بُرن مِه – به ویژه در روی باند فرودگاه‌ها برای افزایش دید خلبانان در راستای ایمنی فرود یا پرواز – و ... می‌باشد. دانش‌مندان هواشناسی سال‌ها روی این موضوعات کارکرده اند و تا حدودی نتیجه‌های کاربُردی خوبی را نیز، از تلاش‌های خود گرفته‌اند.

البتّه هرکدام از این فعّالیّت‌ها، ضمن داشتن مزیّت‌هایی، محدودیّت‌هایی نیز دارند. یکی از این محدودیّت‌ها، گستره‌ی عملیّاتی آنهاست. این عملیّات در محدوده‌ی خیلی بزرگی انجام نمی‌شوند. این‌هم دلایلی دارد که یکی از آنها، تفاوت کارمایه (انرژی) گرمایی‌یی است که خورشید به زمین گسیل می‌دارد – ۱۳۷۶ وات بر متر مربّع – و عامل اصلی تمامی تحوّلات و ایجاد پدیده‌های جوّی و اقیانوسی است، با کارمایه‌هایی که انسان در اختیار دارد و در مقابل آن بسیار کوچک است. این تفاوت که بسیار بزرگ است، تلاش انسان را در مهار و هدایت (کنترل) آب و هوا، محدود می‌نماید.

۱ – ۱ – رادارهایی که توسّط رزمندگان سلحشور اسلام از بین رفتند، ویژه‌ی نشان دادن حرکت‌های هواگردها مانند هواپیما، موشک، پهپاد و امثال آنها است که می توانند نزدیک شدن یک هواگرد مانند هواپیما، موشک، پهپاد و امثال آنها را به منطقه ای که آن رادار در آنجا نصب شده نشان دهند و نوع امواج آنها، با نوع امواج سامانه‌هایی که برای تغییر آب و هوا یا مهار و هدایت برخی از پدیده‌های جوّی طرّاحی شده اند، متفاوت است.

برخی از گمانه‌ها این‌است که این رادارها – که در جنگ رمضان نابود شده‌اند – مانع از واردشدن نظام‌های جوّی باران زا به کشور بوده اند، یا ابرها را در سطح کشورما پراکنده می‌کرده‌اند. هیچ‌کدام از این گمانه‌ها درست نیستند؛

۱ – ۲ – استاد بزرگوار ما، استاد حسین اردکانی در اواخر آبان یا اوایل آذرماه سال گذشته، برای آخر سال گذشته و ابتدای امسال پیش بینی کرده بودند که بارش برای کشور بالاتر از نُرمال (مقدار اقلیمی آن) خواهد بود که حتّی در آن زمان اسمی هم از جنگ و نابودی این رادارها نبود؛

۲ – ۱ – تراز پرواز هواپیماهای مسافربری بسیار بالاتر از ابرهای باران‌زاست و آنها از داخل ابرها – به ویژه ابرهای باران زا به خاطر ایمنی – پرواز نمی‌کنند و اگر فرض شود که هواپیماهای مسافربر، موادّی را روی ابرها بپاشند، باد در ترازهای بالای جوّ به قدری قوی است – به گونه ای که گاه تا ۴۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد – که اجازه نمی‌دهد آن مواد روی ابرهای مورد نظرشان بنشینند که به فرض، بارش آن‌ها را خنثی نمایند؛

۲ – ۲ – پاشیدن مواد داخل ابرها نیاز به دست‌گاه‌هایی است که روی هواپیما نصب گشته باشند و هواپیماهای مسافربر، به این دست‌گاه‌ها مجهّز نشده اند؛

۲ – ۳ – پرواز هواپیماها در یک تراز مشخّص و یک دالان (کریدور) معلوم انجام می‌شود و هواپیما نمی‌تواند از آن تراز یا آن دالانی که قبلاً از فرودگاه مبدأ برابش تعیین شده، منحرف گردد چرا که در درجه‌ی نخست برای خود همان هواپیما، خطرآفرین است. پس خلبان نمی‌تواند به دل‌خواه تراز پرواز یا مسیراز پیش تعیین‌گشته را عوض کند و مثلاً روی ابرهای باران‌زا پروازکند؛

۳ – ۱ – سامانه‌های از بین برنده ی تگرگ، یا سامانه‌های پراکنده‌کننده‌ی ابرها – که کشور روسیه برای جشن‌های خود از آن استفاده‌می‌کند – دارای محدوده‌ی عملیّاتی کوچک هستند و قوی ترین آن‌ها، حد اکثر می‌توانند تا چند کیلومتر مربّع روی وضع‌هوا به مرکزیّت خودشان اثر گزار باشند، نه بیشتر. به علاوه، برخی از این سامانه‌ها صوتی هستند و صدایی که تولید می‌کنند تا مسافتی شنیده‌می‌شود. اگر فرض نماییم که عوامل نفوذی دشمن این کار را در سرتاسر کشور برای پراکنده‌نمودن ابرها بکارمی‌برند، پس چرا صدای بعضی از آن‌ها را هم‌سایه‌های آنها نمی‌شنوند و چرا در این چند روزه، در غالب نقاط کشور بارش داشتیم؟

۴ – ۱ – یک دوره‌ی اقلیمی را برای یک فراسنج جوّی یا اقیانوسی و برای یک مکان ویژه؛ به شکل طبیعی، ۳۰ سال درنظرمی‌گیرند. در مورد بارش برای دوره‌ی بعد اقلیمی – فعلاً –، چنان‌چه بارش کم‌تر از میان‌گین دوره‌پیشین اقلیمی باشد، گفته‌می‌شود که در آن سال خشک‌سالی اتّفاق افتاده است و اگر بیش از میان‌گین دوره‌ی اقلیمی قبلی باشد، گفته‌می‌شود که در آن‌سال، ترسالی اتّفاق افتاده است. این که ۳۵ سال به شکل پشت‌سرهم، خشک‌سالی اتّفاق بیفتد، سخن نادرستی است و آمار بارش‌ها نیز، این موضوع را ثابت می‌نماید؛

۵ – ۱ – در سال ۱۳۴۲، مجلّه‌ای را سفارت آمریکا در تهران، منتشر می‌کرد که نامش «مرزهای نو» بود. در یکی از شماره‌های آن نشریه، مقاله ای با عنوان «تلاش برای کنترل آب و هوا» وجود داشت. این موضوع نشان می‌دهد که بیش از ۶۵ سال است که آمریکایی‌ها روی این مسئله، یعنی تغییر وضع هوا کارمی کنند که خلاصه ی نام این طرح پژوهشی «هارپ» است. دست‌گاه‌های این طرح در آلاسکا – و به قول بعضی در کانادا – مستقر هستند. این دست‌گاه ها تنها می‌توانند چند کیلومتر مربّع به مرکزیّت محلّ استقرارشان، روی وضع هوا اثر کنند، مثلاً ابرهایی را از بین ببرند و با فاصله‌ی بیش از ۵۰ کیلومتر نمی‌توانند روی وضع هوا تأثیر گزار باشند. روس‌ها که در دانش «هواشناسی محیط» – که کار مهار و هدایت پدیده‌های نظام‌های جوّی در این رشته ی کاربُردی هواشناسی است – از آمریکایی‌ها جلوترند، در حوزه‌ی هواشناسی محیط، طرحی به نام «یونیزاسیون» برای ایجاد باران دارند که این طرح را ما با اصرار یکی از هم‌کاران در خوزستان آزمایش کردیم و ابرهایی که به وسیله‌ی دست گاه‌های این طرح ایجاد شدند، به وسیله‌ی بادهای تراز بالا و خشکی هوا، از بین رفتند. این تجربه، نشان‌دهنده‌ی محدودیّت نتیجه‌ی کار سامانه‌های ویژه‌ی فَرگشتن (تعدیل) آب و هواست. اصلاً امروزه توانایی و قدرت انسان به مراتب از نیرویی که خداوند بزرگ در جوّ زمین قرارداده، خیلی کم‌تر است که بتواند روی جوّ اثرگزاری گسترده‌ای داشته باشد؛

۵ – ۲ – لطفاً تحت تأثیر حرف‌های دشمن، قرارنگیرید. همان‌گونه که در شماره‌ ۵ – ۱ گفته‌شد، آمریکایی‌ها بیش از ۶۵ سال است که روی تغییر آب و هوا کارمی‌کنند و اسناد نشان‌داده است که از سال ۱۳۲۵ – یعنی حتّی زمانی که جمهوری اسلامی نیز وجود نداشت – دشمنی با ملّت ایران داشته اند و طبیعی است که بخواهند با اثرگزاری روی آب و هوا هم، کشورما را در فشار قرار دهند. امّا همان گونه که توضیح داده‌شد، عملاً این‌کار برای کشور ما امکان‌پذیر نیست.

باید توجّه داشته باشیم که اگر این کار – یعنی نباریدن ابرها – کار آن ها بود، اعلام نمی‌کردند که این کار، کار ما بوده است و آن را به عنوان یک سلاح، مخفی نگاه‌می‌داشتند. آنها به تمامی شکل‌ها – به ویژه جنگ رسانه ای – می خواهند دو چیز را در مغز ما فروکنند. یکی این که کشور ما، یک کشور خرابه و عقب مانده است و دوّم این که ما (یعنی آمریکا) به اندازه‌ای قدرت مند هستیم که حتّی می توانیم آب و هوای شما را هم مهار و هدایت کنیم.

محمّد تقی زمانیان

پایان/