به گزارش تحریریه، بر اساس آخرین گزارشهای رسانههای غربی، حمله هوایی اسرائیل به ضاحیه جنوبی بیروت که پایگاه اصلی نفوذ و فعالیتهای نظامی و سیاسی حزبالله لبنان محسوب میشود، بار دیگر خطر گسترش درگیریهای منطقهای را افزایش داده است.
۷ ژوئن ۲۰۲۶، نیروی هوایی اسرائیل حملاتی را علیه اهدافی در ضاحیه جنوبی بیروت انجام داد. دولت اسرائیل اعلام کرد این حملات در پاسخ به حملات موشکی حزبالله به شمال اسرائیل صورت گرفته و یکی از مراکز فرماندهی یا زیرساختهای نظامی حزبالله هدف قرار گرفته است.
این حمله در شرایطی رخ داده که طی هفتههای گذشته تنش میان اسرائیل، حزبالله و ایران بهطور قابل توجهی افزایش یافته و تلاشهای دیپلماتیک برای مهار بحران با دشواری روبهرو شده است. مهمتر اینکه ایران این منطقه از بیروت را خط قرمز خود اعلام و هرگونه حمله اسرائیل به آن را غیرقابل تحمل عنوان کرده بود.
رسانههای غربی این اقدام را یکی از جدیترین حملات اسرائیل به بیروت از زمان تشدید درگیریهای سال ۲۰۲۶ توصیف کردهاند.
موضع ایران
پس از حمله، مقامهای ایرانی این اقدام را محکوم کرده و هشدار دادند که پاسخ ایران «قاطع» و «دردناک» خواهد بود. به گزارش گاردین، برخی مقامهای ایرانی حمله به ضاحیه را نقض توافقهای کاهش تنش دانسته و تهدید کردهاند که منافع اسرائیل و حتی نیروهای آمریکایی در منطقه ممکن است هدف اقدامات تلافیجویانه قرار گیرند.
همزمان، برخی نمایندگان و چهرههای نزدیک به نهادهای امنیتی ایران اعلام کردند که تهران در برابر حملات مستقیم به متحدان منطقهای خود سکوت نخواهد کرد. اکسیوس گزارش داده است که مقامهای اسرائیلی و آمریکایی از قبل نگران واکنش احتمالی ایران به هرگونه حمله گسترده به بیروت بودهاند.
سناریوهای احتمالی واکنش ایران
تحلیلگران غربی چند سناریوی اصلی را برای واکنش ایران مطرح میکنند:
۱. واکنش غیرمستقیم از طریق گروههای همپیمان
محتملترین گزینه از دید بسیاری از کارشناسان، افزایش فشار نظامی از سوی نیروهای همسو با ایران در منطقه است. در این سناریو، حزبالله لبنان، گروههای عراقی یا نیروهای مورد حمایت ایران در سایر جبههها میتوانند حملات محدود یا گستردهتری را علیه اهداف اسرائیلی انجام دهند. این گزینه امکان اعمال فشار بر اسرائیل را بدون ورود مستقیم ایران به جنگ فراهم میکند.
۲. اقدام مستقیم اما محدود ایران
برخی تحلیلگران احتمال میدهند ایران همانند دورههای پیشین از موشکها، پهپادها یا حملات سایبری برای ارسال پیام بازدارنده استفاده کند. هدف چنین اقدامی نمایش توان بازدارندگی بدون کشاندن منطقه به جنگی تمامعیار ارزیابی شده است.
۳. تشدید فشار دیپلماتیک
تهران ممکن است همزمان با تهدیدهای نظامی، مسیر سیاسی را نیز دنبال کند. گزارشها نشان میدهد که ایران پیشتر برخی مذاکرات غیرمستقیم با آمریکا را در اعتراض به حملات اسرائیل تعلیق کرده و احتمال دارد از ابزارهای دیپلماتیک و اقتصادی برای افزایش هزینههای بینالمللی اسرائیل استفاده کند.
۴. اجتناب از پاسخ فوری
برخی ناظران غربی معتقدند ایران ممکن است در کوتاهمدت از پاسخ مستقیم خودداری کند و به جای آن زمان و شیوه واکنش را بهگونهای انتخاب کند که بیشترین اثر بازدارندگی و کمترین خطر جنگ گسترده را داشته باشد. این رویکرد در سالهای گذشته نیز در مواردی مشاهده شده است.
فرجام سخن اینکه حمله اسرائیل به ضاحیه جنوبی بیروت نقطه حساسی در بحران جاری خاورمیانه محسوب میشود. در حالی که اسرائیل این اقدام را پاسخی به حملات حزبالله میداند، ایران آن را تهدیدی مستقیم علیه محور متحدان خود تلقی میکند.
اکثر تحلیلهای منتشرشده در رسانههای غربی بر این باورند که احتمال واکنش از سوی ایران یا نیروهای همسو با آن وجود دارد، اما درباره شکل، زمان و دامنه این واکنش هنوز عدم قطعیت زیادی وجود دارد. مهمترین نگرانی بازیگران بینالمللی آن است که زنجیره اقدامات متقابل، درگیری لبنان و اسرائیل را به یک بحران منطقهای گستردهتر تبدیل کند.
پایان/
نظر شما