به گزارش تحریریه، حمله موشکی ایران به اسرائیل در واکنش به حملات اخیر علیه لبنان به ویژه ضاحیه بیروت، در حالی رخ داد که مذاکرات غیرمستقیم تهران و واشنگتن وارد مرحله حساسی شد. به همین دلیل بسیاری از رسانههای غربی این رویداد را صرفاً یک اقدام نظامی ارزیابی نکردهاند، بلکه آن را بخشی از نبرد سیاسی بزرگتری بر سر آینده توافق احتمالی ایران و آمریکا و بندهای مختلف آن میدانند.
رسانههای آمریکایی طی روزهای ۷ و ۸ ژوئن گزارش دادند که دولت ترامپ همچنان دستیابی به توافقی با تهران را یکی از اولویتهای سیاست خارجی خود میداند. در مقابل، دولت اسرائیل نسبت به هرگونه توافقی که بتواند به کاهش فشارهای بینالمللی علیه ایران منجر شود، تردیدهای جدی دارد.
در همین چارچوب، برخی ناظران غربی معتقدند هرچه تنش نظامی میان ایران و اسرائیل افزایش یابد، فضای سیاسی لازم برای پیشبرد مذاکرات نیز محدودتر میشود. از نگاه این تحلیلگران، نتانیاهو به خوبی میداند که در شرایط جنگی، دولت آمریکا با فشار بیشتری از سوی کنگره، لابیهای حامی اسرائیل و افکار عمومی مواجه خواهد شد و امکان انعطاف در برابر تهران کاهش مییابد.
رسانههای غربی همچنین به بروز شکاف میان ترامپ و نتانیاهو اشاره کردهاند هرچند بسیاری از آن را نمایشی و همچون گذشته با هدف فریب ایران یا بازی پلیس خوب و پلیس بد ارزیابی می کنند. در حالی که ترامپ خواهان جلوگیری از گسترش درگیری و حفظ مسیر مذاکره است، دولت اسرائیل همچنان تهدید ایران را اولویت نخست امنیتی خود معرفی میکند. به همین دلیل برخی ناظران معتقدند تشدید تنشهای منطقهای میتواند به ابزاری برای تأثیرگذاری بر روند مذاکرات تبدیل شود.
در این میان، حمله موشکی ایران نیز حامل پیامی دوگانه است؛ از یک سو تأکید بر حمایت از لبنان و حفظ بازدارندگی در برابر اسرائیل و از سوی دیگر نمایش این واقعیت که نادیده گرفتن نقش منطقهای تهران و خواسته های و شروطش میتواند هر توافق احتمالی را با چالش مواجه کند.
پیامد فوری این تحولات هم تنها به خاورمیانه محدود نمیشود. بازارهای انرژی، مسیرهای تجاری و حتی آینده مذاکرات نیز تحت تأثیر مستقیم این تنش قرار می گیرند. به همین دلیل بسیاری از تحلیلگران غربی معتقدند نبرد اصلی امروز نه فقط در آسمان لبنان، ایران و اسرائیل، بلکه بر سر شکلگیری یا شکست توافقی است که میتواند موازنه قدرت در منطقه را برای سالهای آینده تغییر دهد.
پایان/
نظر شما