خرس در راه خاورمیانه

روسیه برای رسیدن به اهداف خود و نقش آفرینی در پرونده های منطقه از دیپلماسی متکی بر قدرت نظامی برای مبارزه با تروریسم استفاده کرد؛ سوریه در این راهبرد دورازه ورود مسکو به منطقه بوده است.

به گزارش تحریریه، روزنامه «البناء» لبنان در بخشی از گزارش خود درباره حضور روسیه در منطقه نوشت، اتحاد جماهیر شوروی پیش از فروپاشی یکی از قطب های نظام جهانی را تشکیل می داد و با آمریکا در زمینه های سیاسی و نظامی رقابت می کرد. پس از فروپاشی شوروی، روسیه ۲ دهه از انزواء، به حاشیه رفتن و محاصره ها رنج برد. آمریکا برای رهبری جهان و برپایی نظام تک قطبی تلاش کرد و با ظهور هر کشور قدرتمندی که بتواند با آن رقابت کند، به مقابله برخواست.

برخی ها گمان می کردند که روسیه دیگر قدرت تصمیم گیری ندارد و تصمیم ها درباره روسیه در واشنگتن گرفته می شود و این کشور قدرت اعتراض در برابر این تصمیم ها را ندارد. اما این روند ادامه پیدا نکرد. به طوری که جنگ جهانی علیه سوریه درها را به روی روسیه باز کرد تا مرحله بازگشت به عرصه بین المللی را آغاز کند. روسیه به طور واقعی با احتیاط وارد عمل شد و با برداشتن گام های حساب شده تلاش کرد هیچ یک از کنشگران منطقه ای و بین المللی به ویژه آمریکا را تحریک نکند. حتی این کشور در برابر جنجال آفرینی ها، به چالش کشیدن ها و حمله علیه خود سکوت کرد تا طرح این کشور برای بازگشت به صحنه بین المللی از بین نرود. این کشور تلاش کرد با ایران، ترکیه و حتی اسرائیل روابط ویژه ای را سامان دهد. زیرا روسیه معتقد بود که برای پیروزی در منطقه خاورمیانه نباید با این کنشگران وارد تنش شود.

به نوشته روزنامه البناء، روسیه در مسیر بازگشت به عرصه بین المللی نخستین بار با وتوی قطعنامه شورای امنیت از تکرار تجربه لیبی در سوریه جلوگیری کرد. آمریکا در آگوست سال ۲۰۱۳ میلادی نقش روسیه را در سوریه به رسمیت شناخت. در آن زمان ناتو به بهانه استفاده از سلاح شیمیایی در سوریه خود را برای حمله نظامی به این کشور آماده می کرد که روسیه با نقش آفرینی خود مانع از این حمله شد.

پایداری ارتش سوریه و راهبرد پاکسازی سرزمین های این کشور از تروریسم روسیه را تشویق کرد تا با درخواست دمشق برای ورود نظامی به سوریه که از حمایت ایران هم برخوردار بود، موافقت کند. روسیه برای کمک به ارتش بشار اسد برای مبارزه با تروریسم در این کشور وارد شد.

روسیه می دانست که پیروزی تروریسم در سوریه پیامدهای بسیار ناگواری برای امنیت ملی روسیه برپایه این اصل که «امنیت مسکو در دروازه های دمشق تامین می شود» به دنبال خواهد داشت. در نتیجه چنین دیدگاهی روسیه در پاییز سال ۲۰۱۵ عملیات نظامی خود علیه تروریسم در سوریه را آغاز کرد.

روسیه برای مبارزه با تروریسم در میدان های نبرد سوریه ۴ اصل تنظیم کرد. نخست اینکه روسیه در این زمینه ضمن حفظ حاکمیت ملی سوریه کاملا با ارتش عربی سوریه هماهنگ بود. دوم اینکه روسیه تنها با تروریسم مبارزه کرد. سوم، یک هماهنگی سلبی را به عمل آورد تا با نیروهای خارجی که در سوریه حضور داشتند از جمله نیروهای آمریکا و همپیمانان آن به ویژه ترکیه و اسرائیل برخورد نداشته باشد. چهارم اینکه روسیه در سوریه یک هماهنگی ایجابی (مثبت) هم با مهمترین کشورهای منطقه یعنی ترکیه و سوریه در میدان های سوریه به عمل آورد که یکی در کنار نظام سوریه بود و دیگری علیه نظام سوریه عمل می کرد.

پس از ۳ سال اقدام نظامی هدفمند در دفاع کارامد از نظام سوریه، مسکو توانست اربابان جنگ علیه سوریه را شکست دهد. روسیه پیروزی سوریه را به منزله پیروزی خود به شمار آورد که از طریق آن توانست با گام هایی استوار به صف نخست کشورهای جهان و یکی از قطب های اصلی در تشکیل نظام جهانی چند قطبی تبدیل شود. از این رو، دیده شد که روسیه فرصت را از دست نمی دهد، بلکه با راهبرد تنش زدایی با همه کشورهای منطقه غرب آسیا و شمال آفریقا تلاش می کند از مسائل و پرونده های این کشورها اطلاع داشته باشد و در مجموعه مشخصی از این پرونده ها نقش آفرینی کند.

تلاش روسیه برای برقراری روابط راهبردی با کشورهای منطقه از این نظر قابل درک و تحلیل است و سوریه دورازه ورود روسیه به منطقه است. روسیه با تحرکات سازنده کنونی خود در منطقه می خواهد حضور گسترده ای در منطقه داشته باشد و خود را به عنوان یک کشور جهانی معرفی کند که به همه پرونده های منطقه اهمیت می دهد. این کشور از دیپلماسی متکی بر قدرت نظامی که برای مبارزه با تروریسم آماده است برای رسیدن به اهداف خود استفاده می کند. از این رو، هیچ عاقلی نباید منتظر باشد تا روسیه عرصه را برای دیگران باز کند تا راه حل هایی را برای حل بحران های منطقه ارائه دهند.

در بخش پایانی گزارش روزنامه البناء می خوانیم: همگان باید این موضوع را درک کنندکه  راهبرد عملی روسیه در شرایط کنونی بر مولفه های زیر متکی است: تنش زدایی با همه کشورها و قدرت های منطقه ای و همچنین احزاب قدرتمند از جمله حزب الله، پرهیز از دشمنی با هر یک از کشورهای منطقه یا حتی قدرت های بین المللی و پر کردن خلاء حضور دیگران، بررسی پرونده بحران های منطقه بدون ارائه راه حل های شتاب زده و مشارکت در مدیریت این پرونده های با دیگر کشورها تا این که این بحران ها به گونه ای حل شود که منافع کنونی و آینده روسیه حفظ شود. همچنین روسیه تلاش می کند دستاوردهای خود را در سوریه تقویت کند و بقیه مسائل را از طریق سیاسی حل کند. 

پایان/

۱ فروردین ۱۴۰۰ - ۲۲:۰۰
کد خبر: 9003

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • 4 + 7 =