توافق، تحت تهدیدهای خصمانه مکرر و تعرضهای پیاپی ایالات متحده (و مؤتلفان آن) به حاکمیت سرزمینی ایران صورت گرفته است؛ اگرچه این تنشها زیرآستانهای بوده و به شروع مجدد جنگ منجر نشدهاند، اما صرفنظر از محتوای توافق، نفس تحقق آن در چنین وضعیتی یک خطای استراتژیک است.
یک مقام ارشد امنیتی منطقه گفت قطر در واقع یک «توافق محرمانه» پیشنهاد کرده بود؛ توافقی که بر اساس آن دوحه متعهد میشد از اهرم عرضه گاز برای پایان سریع جنگ استفاده کند و در مقابل تنها یک تضمین از ایران بگیرد: «به ما حمله نخواهید کرد.»
