شه سوار همچون شادروان محوریت خود را بر خانواده و همدلی میان اعضای آن بنانهاده است. خانوادهای که با تمام تناقضات و ناهمگونیهای که در دل خود دارد باز سرپاست و دچار گسست و فروپاشی نشده است.
دروغهای زیبا نمایش انسانیت یا طعم تلخ فلاکت است. فیلم را میتواند نمونه بسیار ضعیف از آثار مجیدی در ایران دانست که میکوشد مردم فقیر را عزتمند و سربلند نشان دهد.