«مجید رضا حریری» معتقد است در ایران هیچ دولتی به دلیل توزیع پست، شغل و رانت از کنترل صنعت خودروسازی بی خیال نمی شود؛ بنابراین واگذاری مدیریت صنعت خودروسازی و خروج کامل دولت از این صنعت وابسته به اراده فوق دولتی یا اراده حکومتی است.
«عبدالمجید شیخی» معتقد است هیچ راهی پیش پای دولت و کشور برای بهبود وضعیت خودروسازی و عبور از بحران های کنونی این صنعت جز واگذاری به بخش خصوصی و مردمی واقعی وجود ندارد؛ اگر دولت کنار برود و کار را به تشکل مردمی خودروسازواگذار کند،مردم با آوردن سرمایه خود، در سود حقیقی این تشکل مشارکت خواهند داشت.
