این دولت عمیقتر شکست لیبرالیسم جهانی، حقوق بشر، بیداری (woke) سیاسی، سیاستهای جنسیتی و برنامههای زیستمحیطی را میپذیرد. این همان چیزی است که تیل آن را «دجال جمعی» مینامد: حزب دموکرات، رهبران لیبرال اروپا، سازمانهای غیردولتی، طرفداران مهاجرت بیقید و بند، و پیروان «جامعه باز» (سوروس و دیگران).
