سیاست خارجی پاکستان از سال ۲۰۲۲ دچار دگرگونی قابلتوجهی شده است. در دوران نخستوزیری عمرانخان، اسلامآباد تلاش میکرد با اتخاذ رویکردی مبتنی بر «بیطرفی تهاجمی» و ایجاد توازن میان ایالات متحده، چین، روسیه و قدرتهای منطقهای، به نوعی استقلال راهبردی دست یابد. با این حال، این رویکرد با اولویتهای واشنگتن (بهویژه در پی جنگ اوکراین) در تعارض قرار گرفت.
«اگر پکن از تعهدات سیاسی ناشی از فروش تسلیحات، حتی در صورت نبود پیمان دفاع متقابل، شانه خالی نکند، از مزایای افزایش مسئولیتپذیری و برآورده کردن انتظارات شرکای جدید خود بهرهمند خواهد شد.»
