بازآرایی ژئواکونومی غرب آسیا؛

کریدورهای زمینی در مسیر کاهش وابستگی به تنگه هرمز

تحولات پس از جنگ ۲۰۲۶ را می‌توان نقطه عطفی در تغییر نگاه دولت‌های منطقه به مفهوم امنیت اقتصادی دانست. اگر تا پیش از این، امنیت تجارت کشورهای حاشیه خلیج فارس بر تضمین امنیت مسیرهای دریایی، به‌ویژه تنگه هرمز، استوار بود، اکنون تجربه اختلال در هرمز، دریای سرخ و کانال سوئز، این کشورها را به سمت طراحی مسیرهای جایگزین زمینی سوق داده است.

نشنال اینترست: آمریکا برای معماری جدیدی در خاورمیانه تلاش می کند

مرکز آمریکایی مدعی است که دونالد ترامپ در چارچوب توافق ابراهیم به دنبال پیشبرد یک راهبرد جامع برای ایجاد منطقه‌ای امن‌تر، باثبات‌تر و شکوفاتر است؛ چند گام مهم تاکنون برداشته شده و اقدامات بیشتری نیز باید در ادامه صورت گیرد.

امارات؛ «نوک پیکان» پروژه آمریکایی - صهیونیستی در نبرد ژئوپلیتیکی تنگه‌ها

العهد لبنان در یادداشتی، با ترسیم تصویری از تحولات ژئوپلیتیکی خلیج فارس، گفته است: امارات از نقش سنتی خود به‌عنوان بازیگر موازنه‌گر فاصله گرفته و اکنون به محور اصلی پروژه آمریکا و رژیم صهیونیستی برای بازطراحی نظم امنیتی و اقتصادی منطقه تبدیل شده است؛ پروژه‌ای که از تنگه هرمز تا باب‌المندب و مدیترانه را دربرمی‌گیرد.

اتحاد اسرائیل-یونان-قبرس و چالش‌های استراتژیک آن برای ترکیه

ترکیه همچنین در پی محدود کردن فعالیت‌های اسرائیل است و تلاش‌هایی را برای ساخت و بهره‌برداری از ایستگاه‌های راداری هشدار زودهنگام در سوریه آغاز کرده تا هواپیماهای اسرائیلی را رصد کند؛ اقدامی که می‌تواند عملیات‌های هوایی آینده اسرائیل علیه ایران را مختل سازد.

ظهور دوباره آیمک؛ بازتعریف پس از طوفان الاقصی

چارچوب تحلیلی غرب که آیمک را هم‌زمان به‌عنوان ابزاری در برابر «ابتکار کمربند و جاده» چین و وسیله‌ای برای عادی‌سازی روابط عربی–اسرائیلی معرفی می‌کرد، دیگر قابل دوام نیست.

آیا آمریکا در حال از دست دادن خاورمیانه به نفع ایران است؟

از غزه تا تهران و از بیروت تا دوحه، سیاست‌های ترامپ پازلی از تصمیم‌های پراکنده و متناقض ساخته است؛ پازلی که نه تنها نظم منطقه را بی‌ثبات‌تر کرده، بلکه ستون‌های راهبرد جهانی آمریکا را نیز لرزانده است.