آرژانتین
-
پایان ماه عسل در دبی؛
فرار از امارات؛ مقصد بعدی سرمایهداران کجاست؟
سرمایهگذاران خارجی دیگر تمایلی به تداوم اقامت یا حفظ سرمایهگذاری خود در امارات متحده عربی ندارند و به دنبال جایگزینی برای مهاجرت به آن هستند.
-
تنش در روابط بوگوتا و واشنگتن، فرصتی برای مسکو
روابط پرتنش کشورهای آمریکای لاتین با دولت ترامپ، فرصتهای جدیدی را برای مسکو فراهم میکند.
-
۲ روایت انتخاباتی از یک قاره؛
چرا برزیل به چپ و آرژانتین به راست رفت؟
در حالیکه برزیلِ لولا با فاصله گرفتن از واشنگتن به سوی استقلال و رفاه داخلی رفت، آرژانتینِ میلی با تکیه بر حمایت آمریکا به راست چرخید؛ چرا دو ملت یک قاره چنین متفاوت رأی دادند؟
-
پیامها و پیامدهای پیروزی میلی در انتخابات پارلمانی آرژانتین
انتخابات پارلمانی هفته گذشته، جای پای متحد ترامپ در آمریکای لاتین را تا دو سال دیگر مستحکم کرد. این شاید بهترین توصیف از روابط آرژانتین میلی و آمریکا باشد؛ اتحادی مبتنی بر قرابت ایدئولوژیک و با هدف افزایش نفوذ اقتصادی آمریکا در نیمکره غربی در برابر چین.
-
آیا آرژانتین به باتلاق مالی ترامپ مبدل خواهد شد؟
از دهه ۱۹۵۰ تاکنون، صندوق بینالمللی پول قریب به بیست بار برای حفظ توانایی بازپرداخت آرژانتین مجبور به مداخله شده است. با این حساب، دور از ذهن نیست اگر گفته شود که دولت ترامپ ناگزیر خواهد بود که علیرغم عدم بازپرداخت، به حمایت از آرژانتین ادامه دهد.
-
سه سیاست جدید آمریکا در آمریکای لاتین
«دونالد ترامپ» رئیس جمهور آمریکا در هفتههای اخیر با تشدید فشارهای نظامی بر ونزوئلا، اعطای کمک مالی ۲۰ میلیارد دلاری به دولت «خاویر میلی» در آرژانتین و تلاش برای قطع نفوذ چین در کانال پاناما، موجی از تحلیلها درباره اهداف تازه واشنگتن در آمریکای لاتین به راه انداخته است.
-
نقطه عطفی در مسیر طولانی بهبود آرژانتین
«خاویر میلی» به نقطه میانی دوره ریاستجمهوری خود نزدیک میشود. به عنوان کسی که در جوانی در فوتبال دروازهبان بوده است، مطمئناً درک میکند که پیروزی در یک مسابقه مستلزم این است که نیمه اول قوی با نیمه دوم قوی دنبال شود. دولت آرژانتین اکنون باید تصمیم بگیرد در دو سال آینده چه میخواهد به دست آورد و به کار بپردازد.
-
در گفتوگوی رئیس جمهور آرژانتین با «نیل فرگوسن» بررسی شد؛
دردسرهای «خاویر میلِی» برای تغییر مسیر اقتصاد ورشکسته آرژانتین
رئیس جمهور آرژانتین می گوید: تنها مخالفان سیاسی نیستند که تخریبگرند. ما آنها را «حزب دولت» (طرفداران مداخلههای دولتی) مینامیم. باید درک کرد که ما در حال مبارزه برای تغییر مسیری هستیم که آرژانتین در ۸۰ یا ۹۰ سال گذشته، یا حتی میتوانم بگویم نزدیک به ۱۰۰ سال گذشته، در آن حرکت کرده است. این به معنای خرق عادتی در وضع موجود است. گروههای زیادی از سیستم قدیمی سود میبرند. نه تنها سیاستمداران دزد، بلکه بازرگانان رانتخوار، رسانههای فاسد، رهبران اتحادیههای کارگری و گروهی از حرفهایهایی که سعی در «تعیین دستور کار» دارند و به «حزب دولت» وابستهاند. طبیعی است که هرکس بخواهد وضع موجود را که برای این گروهها بسیار سودآور است مختل کند، با مقاومت آنها روبهرو خواهد شد.
-
«فارن افرز» عنوان داشت؛
بازدارندگی هستهای اهمیت و مفهوم خود را از دست داده است
کشورهایی بدون سلاح هستهای، به شکلی بیسابقه و تهاجمی به قدرتهای هستهای حمله میکنند و نگرانی بزرگتر آن است که خود قدرتهای هستهای نیز مستقیماً با یکدیگر درگیر شدهاند. این روندها نگرانی هایی را پدید آوردهاند که ممنوعیت هشتاد ساله در مورد جنگهای تمامعیار میان قدرتهای هستهای ممکن است به پایان رسیده باشد.