ضرورت توافق موقت هسته ای با ایران

اندیشکده آمریکایی نوشت، در حالی که آستانه هسته ای برای ایران تحت برجام یک سال بود، حال آنکه اکنون تهران می‌تواند مواد شکافت پذیر برای سلاح هسته‌ای را در کمتر از یک هفته جمع آوری کند، بنابراین زمان یک توافق موقت با ایران فرا رسیده است.

به گزارش تحریریه، کانال دیپلماتیک به نقل از اندیشکده «کوئینسی» نوشت، با متوقف شدن تمام تعاملات دیپلماتیک از سپتامبر ۲۰۲۲، بحران بر سر برنامه هسته‌ای ایران در پس زمینه سیاست بین المللی قرار گرفته است. هر دو طرف نگران تشدید اوضاع هستند، اما انزوای اقتصادی و سیاسی به ایران ضربه زده و هم‌زمان برنامه هسته‌ای آن در حال انباشت ذخایر فزاینده‌ای از مواد شکافت‌پذیر با غنای بالاست.

به گفته رافائل ماریانو گروسی، مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، در حال حاضر، ایران در حال جمع‌آوری «مواد هسته‌ای کافی برای چندین سلاح هسته‌ای» است.

هیئت دائمی ایران در سازمان ملل متحد اواخر ماه گذشته اعلام کرد که «بازگشت طرف‌ها به برجام و اجرای تعهدات برجام تنها گزینه خواهد بود». ایران خواهان بسته شدن تحقیقات آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در مورد آثار اورانیوم یافت شده در سه سایت اعلام‌نشده است و از آژانس می‌خواهد که هرگز دوباره درباره گذشته هسته‌ای این کشور تحقیق نکند. هر دو خواسته خارج از محدوده برجام است و سایر اعضای برجام نمی‌توانند تحقیقات آژانس را محدود کنند.

فشارها در حالی افزایش می‌یابد که آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از «تغییر اساسی» در پیکربندی برخی از سانتریفیوژهای ایران در تأسیسات عمیق فردو خبر داد که محکومیت مشترک فرانسه، بریتانیا و ایالات متحده را برانگیخت. حتی اگر هیچ یک از طرفین عمداً بحران را تشدید نکنند، بدون از سرگیری نظارت سرزده و محدودیت‌هایی بر برخی فعالیت‌های هسته‌ای...

ضرورت توافق موقت هسته ای با ایران

ضرورت توافق موقت هسته ای با ایران

از سپتامبر، ۹ دور تحریم اقدام تهران علیه معترضان را هدف قرار داده و از زمانی که تحویل هواپیماهای بدون سرنشین به روسیه علیه اوکراین را آغاز کرد، بیش از هر زمان دیگری از نظر سیاسی منزوی شده است. در ۲۴ ژانویه، گروسی به پارلمان اروپا هشدار داد که ایران ۷۰ کیلوگرم اورانیوم غنی شده تا ۶۰ درصد و ۱۰۰۰ کیلوگرم دیگر اورانیوم غنی شده تا ۲۰ درصد در اختیار دارد. بدون آغاز مجدد گفتگو، ایران به انباشت اورانیوم با غنای بالا ادامه خواهد داد. اگرچه ایران به غنای درجه تسلیحاتی یا حدود ۹۰ درصد نرسیده است، اما این محدودیت سیاسی است نه فنی. ایران می‌تواند با هر گونه تحریک یا تغییر در ارزیابی امنیتی‌اش پیش قدم شود.

اعضای برجام در اتحادیه اروپا این گزینه را دارند که با استفاده از مکانیزم ماشه تحریم‌های قبلی سازمان ملل علیه ایران را برگردانند، تحریم‌های تسلیحاتی سازمان ملل را شامل ممنوعیت واردات یا صادرات انواع خاصی از موشک‌ها و پهپادها دوباره اعمال کنند. در حالی که این امر نشان دهنده جدیت غرب در مورد نقض توافق از سوی ایران است، اما تأثیر آن تا حد زیادی نمادین خواهد بود، زیرا تأثیرات تحریم‌های تجدید شده در مقایسه با تحریم‌های اولیه و ثانویه ایالات متحده در حال حاضر ناچیز است. هر گونه اقدام یا تهدیدی باید به دقت تنظیم شود تا بر ایران برای تعامل دیپلماتیک تأثیر بگذارد. بدون راهبردی برای خروج از این بن‌بست، تحریم دوباره می‌تواند آخرین میخ را بر تابوت برجام بزند و از سرگیری مذاکرات را دشوارتر کند... ایران احتمالاً خواستار آن است که توافق جدید، این واقعیت را در خود داشته باشد. در صورتی که همه تلاش‌های دیپلماتیک با شکست مواجه شوند، مکانیسم ماشه باید آخرین راه حل باشد.

ضرورت توافق موقت هسته ای با ایران

در حال حاضر ایران سلاح هسته‌ای ندارد، و اگر تصمیم به تولید آن بگیرد، طبق برآورد اسرائیل در نوامبر ۲۰۲۲، حداقل یک تا دو سال طول می‌کشد تا ایران یک بمب و کلاهک آن را بسازد. بعید است که آن‌ها بتوانند این کار را بدون متوجه شدن کشورهای غربی انجام دهند. این تخمین‌ها با ارزیابی بیل برنز، رئیس سیا، تأیید می‌شود که ایالات متحده «هیچ مدرکی مبنی بر تصمیم رهبر ایران برای تسلیحات نظامی نمی‌بیند».

کانال مطالعات آمریکا می نویسد، با این حال، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از فوریه ۲۰۲۱ به سایت‌های برنامه هسته‌ای ایران دسترسی نداشته و نظارت سرزده ایجاد شده تحت برجام از زمان خروج ایالات متحده از توافق در سال ۲۰۱۸ از بین رفته است. بدون امکان نظارت بر برنامه هسته‌ای (مانند مواردی که توسط سیستم راستی‌آزمایی برجام انجام می‌شود) و باز بودن مسیر گفتگو، تفسیر نادرست از فعالیت‌های ایران یا مواضع نیروهای ایالات متحده و اسرائیل می‌تواند تعادل استراتژیک را بر هم بزند.

به زبان ساده، اولویت، عقب نشینی ایران از آستانه هسته‌ای است. در حالی که زمان شکست تحت برجام یک سال بود، ایران اکنون می‌تواند مواد شکافت پذیر برای یک سلاح هسته‌ای را در کمتر از یک هفته جمع آوری کند. در تئوری، ایران می‌تواند این کار را در فاصله بین بازدیدهای بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی انجام دهد، سناریوی کابوس‌وار که برجام برای اجتناب از آن ساخته شد.

پایان/

۲ اسفند ۱۴۰۱ - ۰۰:۰۰
کد خبر: 24341

برچسب‌ها

اخبار مرتبط

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • 2 + 1 =