به گزارش تحریریه، پولیتیکو نوشت کارشناسان معتقدند ترامپ پس از تجربه حملات ژوئن گذشته و عملیات موفق در ونزوئلا، «با اعتماد به نفس بیشتری» به سمت گزینه نظامی حرکت می‌کند. رایان کراکر، سفیر اسبق آمریکا، هشدار می‌دهد که «این بار ترامپ عقب‌نشینی نخواهد کرد» و در صورت شکست مذاکرات، عملیات را به سمت «سر بریدن رژیم» گسترش خواهد داد. دنیس راس نیز از «بازی مرغ» میان دو طرف سخن می‌گوید.

چکیده راهبردی (بخش‌های مهم):

بار دیگر ایالات متحده در آستانه جنگ با ایران قرار گرفته است. اما این بار ممکن است متفاوت باشد. در هشت ماهی که از بمباران تأسیسات هسته‌ای ایران توسط دولت ترامپ می‌گذرد، جهان تغییر کرده و دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، به نظر جسورتر می‌آید. او پس از حمله قبلی به ایران با واکنش چندانی مواجه نشد و پس از ربودن نیکلاس مادورو از ونزوئلا در اوج قرار دارد.

ترامپ اکنون با استقرار مجموعه عظیمی از جنگنده‌ها و کشتی‌های جنگی در خاورمیانه که از زمان جنگ عراق بی‌سابقه بوده، فشار بر تهران برای چشم‌پوشی از برنامه هسته‌ای خود را افزایش داده است. اگر مذاکرات شکست بخورد، ترامپ تهدید به حمله گسترده کرده و امکان تغییر رژیم نیز وجود دارد.

رایان کراکر، سفیر اسبق آمریکا، معتقد است بعید است ایران خواسته‌های آمریکا را بپذیرد، زیرا تهران این موارد را پایه‌های مشروعیت رژیم می‌داند. او می‌گوید: «استقرار عظیم نیروهای آمریکایی نمی‌تواند به طور نامحدود ادامه یابد. این بار "ترامپ همیشه جا می‌زند" رخ نخواهد داد. در غیاب توافق، ترامپ اقدام خواهد کرد، احتمالاً در ابتدا محدود. وقتی آن کار نکند، ترامپ عملیات را برای سر بریدن رژیم گسترش خواهد داد. آنچه ترامپ انجام نخواهد داد، متعهد کردن نیروهای زمینی است. در صورت سر بریدن رژیم، آمریکا توانایی کنترل رویدادهای بعدی را نخواهد داشت.»

جاناتان پانیکاف، افسر اسبق اطلاعاتی، هشدار می‌دهد ترامپ ممکن است از موفقیت حملات گذشته بیش از حد درس گرفته باشد. به گفته او، «بدون اهداف روشن برای آنچه حملات می‌خواهند به دست آورند، هیچ استراتژی گسترده‌تری برای تعیین خطراتی که ارزش پذیرفتن دارند وجود ندارد. اگر تهران تشخیص دهد رژیم در خطر است، پاسخ ممکن است گسترده باشد.» پانیکاف می‌افزاید: «آنچه اکنون باید می‌آموختیم این است که ترامپ بیش از بسیاری از پیشینیانش بدون اهداف روشن یا استراتژی عمل می‌کند.»

دنیس راس، دیپلمات اسبق، به بازی خطرناک دو طرف اشاره می‌کند: «هیچ‌کدام واقعاً جنگ گسترده‌تر را نمی‌خواهند، اما هر یک طرف مقابل را مایل به عقب‌نشینی از خط قرمزشان می‌خواند و عملاً مشغول بازی مرغ هستند.» راس یادآوری می‌کند که در سال ۱۹۸۸، خمینی توسط مشاورانش متقاعد شد که خطر جنگ با آمریکا بقای رژیم را تهدید می‌کند.

ری تکیه، عضو شورای روابط خارجی، با اشاره به بمباران تأسیسات هسته‌ای ایران می‌گوید: «واقعیتی که نادیده گرفته می‌شود این است که غنی‌سازی صفر عملاً وضعیت امروز ایران است. ترامپ می‌خواهد ایران را بمباران کند تا اعلامیه‌ای از رژیمی بگیرد که او و جمهوری‌خواهان می‌گویند قابل باور نیست.»

آرش عزیزی، نویسنده کتاب «آنچه ایرانیان می‌خواهند»، معتقد است رهبران ایران در نهایت معامله را به جنگ گسترده ترجیح می‌دهند، اما خطر گسترش درگیری وجود دارد. رابین رایت، تحلیلگر مسائل خاورمیانه، از سردرگمی نسبت به اهداف آمریکا می‌گوید: «اکثر آمریکایی‌ها با کارزار نظامی مخالفند و اعضای کنگره هشدار داده‌اند کاخ سفید مجوز قانونی برای جنگ جدید ندارد.»

یان برمر، رئیس گروه اوراسیا، نتیجه می‌گیرد که ترامپ این بار اعتماد به نفس بیشتری دارد و مجموعه‌ای محدود از حملات محتمل‌ترین گزینه است.

منبع: کانال مرکز مطالعات رسانه‌های بین‌المللی

پایان/