به گزارش تحریریه، نشریه Military Watch Magazine در تحلیلی آورده است: مقامات آمریکایی که با واشنگتن پست صحبت کرده‌اند، گزارش داده‌اند که روسیه اطلاعاتی درباره موقعیت دارایی‌های نظامی ایالات متحده، از جمله کشتی‌های جنگی، هواپیماها و پایگاه‌ها در خاورمیانه، در اختیار ایران قرار داده است. این تحولات پس از آن رخ می‌دهد که آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه یک کارزار نظامی تمام‌علیه ایران را آغاز کردند و نیروهای ایرانی در پاسخ به آن، حملات موشکی بالستیک گسترده‌ای را علیه اهداف نظامی و راهبردی دیگر در سراسر منطقه ترتیب دادند.

بر اساس این گزارش‌ها، حمایت روسیه شامل ارائه اطلاعات نظارتی ماهواره‌ای و سایر انواع داده‌های شناسایی است که به ایران در بهینه‌سازی هدف‌گیری تأسیسات، نیروها و موقعیت‌های راهبردی آمریکا و اسرائیل در جریان درگیری فعلی کمک می‌کند. با این حال، صحت این ادعاها همچنان مورد تردید است. گزارش‌های مربوط به دخالت روسیه می‌تواند به کاهش پیامدهای منفی افکار عمومی کمک کند که انتظار می‌رود پس از علنی شدن ابعاد خسارات و تلفات آمریکا به وجود آید.

نیروهای روسی و ایرانی سابقه همکاری نزدیک در عملیات‌های میدانی به ویژه در سوریه را دارند،جایی که این دو کشور عملیات مشترک طولانی‌مدتی را در کنار دولت سوریه و کره شمالی علیه گروه‌های شورشی مورد حمایت غرب و ترکیه انجام دادند. همچنین منابع غربی گزارش داده‌اند که اپراتورهای پهپاد ایرانی نقش قابل توجهی در جنگ روسیه و اوکراین ایفا کرده‌اند، به ویژه از سال ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۳، زمانی که پهپادهای شاهد ۱۳۶ و سایر انواع پهپادهای ایرانی، شش ماه پس از آغاز درگیری‌های تمام‌عیار، به سرعت وارد خدمت شدند.

با وجود این، میزان روابط دفاعی بین دو کشور با محدودیت‌های جدی نیز همراه بوده است. روسیه ثابت کرده که در برابر فشارهای غرب و اسرائیل بر سر موضوع تأمین تسلیحات مرتبط با پدافند هوایی برای ایران و سوریه، بسیار مستعد عقب‌نشینی است. این امر با لغو چندین قرارداد مهم برای تجهیز هر دو کشور به دارایی‌هایی مانند رهگیرهای میگ-۳۱ و سامانه‌های پدافند هوایی اس-۳۰۰، و مسدود کردن چند قرارداد دیگر، در تضاد با موضع دوران شوروی سابق بوده است.

حمایت اطلاعاتی روسیه به طور بالقوه می‌تواند بازتابی از حجم عظیم اطلاعاتی باشد که کشورهای بلوک غرب در اختیار اوکراین قرار داده‌اند. با این حال، تعداد زیاد تسلیحات غربی با ضریب تأثیر بالا که در اختیار اوکراین قرار گرفته و از هدایت ماهواره‌ای استفاده می‌کنند، و همچنین حضور تعداد بسیار قابل توجهی از مشاوران، پیمانکاران و پرسنل فعال کشورهای عضو ناتو در اوکراین، این حمایت را بسیار تأثیرگذارتر کرده است. در مقابل، روسیه حضور مشابهی در صحنه عملیات برای حمایت از ایران و استفاده بهتر از اطلاعات خود ندارد.

برای مثال، به دنبال حمله اوکراین به زیرساخت‌های انرژی روسیه در مارس ۲۰۲۵ با استفاده از راکت‌اندازهای هیمارس ساخت آمریکا، «ماریا زاخارووا» سخنگوی وزارت امور خارجه روسیه، ادعا کرد که بریتانیا و فرانسه نقش اصلی را در تسهیل این حمله داشته‌اند.

وی گفت: «دلایلی داریم که باور کنیم هدف‌گیری و ناوبری از طریق ماهواره‌های فرانسوی تسهیل شده و متخصصان بریتانیایی مختصات اهداف را وارد و موشک‌ها را شلیک کرده‌اند.» او افزود: فرماندهی از لندن صادر شده است.

در اکتبر ۲۰۲۵، مقامات آمریکایی و اوکراینی که با فایننشال تایمز صحبت می‌کردند، گزارش دادند که ایالات متحده نقش کلیدی در حملات گسترده و مداوم به تأسیسات انرژی روسیه که از اوکراین انجام می‌شود، ایفا کرده است. بر اساس این گزارش، اطلاعات آمریکا برای اجازه دادن به اپراتورهای پهپاد اوکراینی برای برنامه‌ریزی مسیرها و ارتفاعات پرواز و انتخاب بهترین زمان برای حملات، در اختیار آنها قرار می‌گرفت. همچنین مشاوران آمریکایی اولویت‌های هدف‌گیری را تعیین می‌کردند.

منابع گزارش دادند که حملات اوکراین به تأسیسات انرژی در واشنگتن به عنوان «ابزاری» برای تضعیف اقتصاد روسیه و تحت فشار قرار دادن مسکو جهت پذیرش آتش‌بس با شرایط مطلوب برای منافع غرب تلقی می‌شود. این افشاگری‌ها پس از اظهارات «دیمیتری پسکوف» سخنگوی کرملین، صورت می‌گیرد که گفت برای مسکو «واضح» است که «تمام زیرساخت‌های ناتو و ایالات متحده برای جمع‌آوری و انتقال اطلاعات به طرف اوکراینی استفاده می‌شود».

در اوایل فوریه ۲۰۲۳، یک بیانیه رسمی کرملین ادعا کرد «ما می‌بینیم که چگونه تمام زیرساخت‌های نظامی ناتو علیه روسیه کار می‌کنند و می‌بینیم که چگونه تمام زیرساخت‌های اطلاعاتی ناتو، از جمله هوانوردی شناسایی و مجموعه‌های ماهواره‌ای، به صورت شبانه‌روزی به نفع اوکراین فعالیت می‌کنند.» این شامل ارائه سریع داده‌های هدف‌گیری برای حملات موشکی و توپخانه‌ای بود که خسارات سنگینی به نیروهای روسی وارد کرده بود. پیش از آغاز جنگ تمام‌عیار در اوکراین، مقامات روسی همچنین به طور گسترده ادعا کرده بودند که گروه‌های شورشی در سوریه از داده‌های هدف‌گیری ارائه‌شده توسط اعضای ناتو برای حمله به اهداف باارزش روسی و سوری استفاده می‌کنند.

با توجه به خسارات عمده‌ای که نیروهای روسی در نتیجه حملات غربی از طریق اوکراین متحمل شده‌اند، ارائه سطح قابل توجهی از حمایت (هرچند بسیار کمتر) برای حملات ایران علیه ایالات متحده و متحدان راهبردی آن، دور از ذهن نیست. با این وجود، با توجه به اینکه روابط روسیه و ایران به مراتب کمتر از روابط اعضای ناتو با اوکراین نزدیک است، همچنان این احتمال قوت دارد که حمایت روسیه بسیار کمتر از آن چیزی باشد که منابع غربی به طور گسترده گزارش کرده‌اند.

پایان/