«پائولو نوگوئرا» مدیر سابق IMF با نگاهی صریح به روندهای جهانی میگوید چین دقیقاً در همان نقاطی موفق شد که آمریکای لاتین زمین خورد؛ چون نسخههای اقتصادی غرب را کورکورانه نپذیرفت و «مدل خودش» را ساخت. او معتقد است این انتخاب آگاهانه، چین را از تلههای مالی و سیاسیای نجات داد که کشورهای دیگر سالها گرفتار آن بودهاند.
وقتی کشوری تمدنی چند هزارساله دارد، مدرنسازی برایش تقلید از غرب نیست، بازآفرینی خویشتن است. پانزدهمین برنامهی پنجساله، روایت همین بازآفرینی است، داستان کشوری که میخواهد در عصر دیجیتال، گذشته و آیندهاش را با هم زندگی کند.
چین در چند دهه توانست بیش از هفتصد میلیون نفر را از فقر خارج کند؛ موفقیتی که نه تصادفی بود و نه حاصل تقلید از غرب، بلکه نتیجهی نگاهی تمدنی و مردممحور به توسعه بود.
