به گزارش تحریریه، تحلیل «بینوی کامپمارک» در میدل‌ایست مانیتور، به کالبدشکافی تقابل دکترین‌های ترانزیتی در غرب آسیا پساجنگ می‌پردازد. توافق‌نامه ۹ ژوئن میان آنکارا و ریاض برای احیای خط‌آهن تاریخی حجاز—که با عبور از اردن و سوریه، شبکه ریلی خلیج فارس را به اروپا متصل می‌کند—مانند یک شوک ژئوپلیتیک، اعصاب لرزان مقامات رژیم صهیونیستیی را تحریک کرده است.

این پروژه که با الهام از خط ۱۳۰۰ کیلومتری دمشق-مدینه عهد عثمانی (ساخته شده در ۱۹۰۰) طراحی شده، به همراه نقشه راه فنی پنج‌ساله‌ی میان ترکیه، سوریه و اردن، پتانسیل بالایی برای منجمد کردن کریدور آمریکایی-رژیم صهیونیستیی IMEC دارد.

نویسنده ابعاد این رویارویی و اضطراب ساختاری تل‌آویو را در سه محور تبیین می‌کند:

یک: تله‌ی انجماد IMEC و هراس از انزوای ابدی: کریدور هند-خاورمیانه-اروپا (IMEC) که در سپتامبر ۲۰۲۳ رونمایی شد، رژیم صهیونیستی را به عنوان هاب مرکزی اتصال کشورهای عربی به اروپا تعریف می‌کرد. اما دکترین تهاجمی تل‌آویو و کارزار نظامی مشترک با واشینگتن علیه ایران در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، این دکترین را به بن‌بست کشاند.

اکنون، پروژه ریلی حجاز با دور زدن فیزیکی و استراتژیک رژیم صهیونیستی، این کشور را با کابوس حذف دائمی از نقشه لُجستیک جهانی مواجه کرده است؛ امری که «میری رگو»، وزیر حمل‌ونقل رژیم صهیونیستی، در نامه‌ای اضطراری به بنیامین نتانیاهو آن را «تهدید راهبردی واقعی علیه امنیت ملی و منسوخ‌کننده ابدی مسیر رژیم صهیونیستی» نامید.

دو: فرافکنی امنیتی تل‌آویو در برابر دکترین موازنه آنکارا: مقامات رژیم صهیونیستیی نظیر «ایوب قرا» (وزیر سابق ارتباطات)، با نادیده گرفتن ماهیت تجاری پروژه، اصرار دارند که خط حجاز واجد اهداف نظامی پنهان علیه تل‌آویو است.

هم‌زمان، «مندی صفدی» (از اعضای حزب لیکود) تلاش می‌کند این هراس را به اروپا نیز سرایت دهد و مدعی است ترکیه از این معبر به عنوان یک اهرم مهار سیاسی علیه قاره سبز بهره خواهد برد. در مقابل، «عمر بولات»، وزیر تجارت ترکیه، صراحتاً دکترین آنکارا را فاش ساخت: «کاهش نفوذ رژیم صهیونیستی در منطقه، ثبات سیاسی، شکوفایی اقتصادی و صلح را برای خاورمیانه و مرزهای جنوبی ما به ارمغان می‌آورد.»

سه: محدودیت های امنیتی در زمین سخت شام و دریچه‌ی فرصت: علیرغم این بیانات، تحقق عینی پروژه ریلی با چالش‌های مادی بزرگی روبروست؛ این طرح فاقد یک ساختار مالی منسجم و اسپانسر مقتدر است و بوروکراسی حاکمیتی فرامرزی آن تعریف نشده است.

از سوی دیگر، بخش کلانی از ریل باید از خاک سوریه عبور کند که کماکان با کانون‌های ناامنی در جنوب و حضور ارتش رژیم صهیونیستی در استان قنیطره دست‌به‌گریبان است. با این حال، تحلیل‌های واقع‌بینانه‌تر (مانند ارزیابی گالیا لیندن‌اشتراوس در اسرائیل‌هیوم) نشان می‌دهد که این پروژه ممکن است در بلندمدت به سود تل‌آویو باشد؛ چرا که نقشه‌های رسمی ترکیه کماکان اتصال تاریخی این خط به بندر حیفا را حفظ کرده‌اند.

علاوه بر این، نوسازی شبکه ریلی اردن توسط پترودلارهای سعودی، زیرساخت ضعیف اردن در پروژه IMEC را تقویت کرده و به جای یک تهدید نظامی، دریچه‌ای از فرصت‌های تجاری پساجنگ را به روی منطقه می‌گشاید.

منبع: کانال مطالعات خلیج فارس

پایان/