به گزارش تحریریه، روزنامه بریتانیایی «تلگراف» به نقل از منابع ارشد اسرائیلی گزارش داد که ایالات متحده و رژیم صهیونیستی در حال بررسی طرحی برای اعمال محاصره زمینی علیه ایران هستند.

بر اساس این طرح، واشنگتن و تل‌آویو از همسایگان ایران از جمله عراق، پاکستان، ترکیه، ترکمنستان، افغانستان، ارمنستان و جمهوری آذربایجان خواهند خواست تا گذرگاه‌های مرزی خود با ایران را محدود یا مسدود کنند.

هدف اصلی این طرح، محدود کردن شدید توانایی ایران در واردات و صادرات و افزایش فشار اقتصادی بر تهران، در کنار محاصره دریایی موجود، عنوان شده است.

با این حال، یک ژنرال بازنشسته آمریکایی به تلگراف گفته است که اجرای چنین طرحی «تقریباً غیرممکن» است و با مشکلات دیپلماتیک و لجستیکی عظیمی روبه‌رو خواهد بود.

1️⃣ محاصره‌ای بر زمین؛ از خلیج‌فارس تا قفقاز
طرح محاصره زمینی، حلقه‌ای جدید در زنجیره «فشار حداکثری» علیه جمهوری اسلامی است که پس از ناکامی محاصره دریایی در توقف صادرات نفت ایران و نیز ناتوانی در تغییر رفتار تهران از طریق حملات هوایی، طراحی شده است.

هدف این طرح، ایجاد یک «کمربند محاصره» فراگیر در مرزهای خشکی ایران است تا از مسیرهای جایگزین تجارت زمینی، که در دوره محاصره دریایی رونق گرفته بودند، نیز جلوگیری شود.

با این حال، تجربه جنگ تحمیلی و محاصره‌های پیشین نشان داده است که اقتصاد ایران با تکیه بر اقتصاد مقاومتی، کریدورهای شرقی و روابط راهبردی با کشورهای همسو، توانسته است از فشارهای مشابه عبور کند.

2️⃣ چالش‌های اجرایی؛ «غیرممکن» در عمل
یک ژنرال بازنشسته آمریکایی به تلگراف گفته است که اجرای محاصره زمینی «تقریباً غیرممکن» است. این طرح، علاوه بر نیاز به همکاری فعال هفت کشور همسایه (که هر یک محاسبات اقتصادی، امنیتی و سیاسی خاص خود را دارند)، با موانع حقوقی و لجستیکی عظیمی روبه‌رو است.

همچنین، فشار بر کشورهایی مانند عراق و ترکیه که روابط تجاری و انرژی عمیقی با ایران دارند، می‌تواند به افزایش تنش‌های منطقه‌ای و حتی واکنش‌های منفی از سوی این کشورها منجر شود.

3️⃣ پیامدهای راهبردی؛ هزینه‌های سنگین برای طراحان
اجرای این طرح، افزون بر پیچیده‌تر کردن معادلات امنیتی منطقه، می‌تواند به افزایش قیمت انرژی و تشدید بی‌ثباتی در غرب آسیا منجر شود.

همچنین، هرگونه اقدام عملی در این جهت، ضمن نقض قوانین بین‌المللی، می‌تواند به عنوان اقدامی خصمانه علیه حاکمیت ملی ایران تلقی شده و پاسخ‌های متناسب تهران در جبهه‌های مختلف را در پی داشته باشد. به‌ویژه که برخی منابع از احتمال پیوستن اسرائیل به حملات نظامی در صورت تشدید اقدامات آمریکا خبر داده‌اند.

معمای محاصره؛ از «فشار حداکثری» تا «واکنش حداکثری»
طرح محاصره زمینی ایران، که در ۸ مرداد ۱۴۰۵ توسط تلگراف فاش شد، بیش از یک گزینه نظامی-اقتصادی، نشان‌دهنده ناامیدی واشنگتن و تل‌آویو از شکست راهبردهای پیشین در برابر تاب‌آوری جمهوری اسلامی است.

با این حال، با توجه به اذعان مقامات آمریکایی به «غیرممکن بودن» اجرای این طرح و مخاطرات دیپلماتیک و لجستیکی آن، سناریوی محتمل، تبدیل این طرح به یک «اهرم فشار» در مذاکرات آتی و نه یک اقدام عملیاتی است.

آنچه مسلم است، هرگونه تلاش برای محاصره زمینی ایران، ضمن افزایش هزینه‌های راهبردی برای طراحان، می‌تواند به گسترش دامنه درگیری به همسایگان و پیچیده‌تر شدن معادلات امنیتی منطقه منجر شود و در نهایت، به‌جای تضعیف جمهوری اسلامی، به تقویت گفتمان مقاومت و افزایش انسجام داخلی در برابر تهدیدات خارجی بینجامد.

منبع: موسسه مطالعات جهان معاصر

پایان/