پرونده رفتار دهلی در اوج بحران

آیا وقت حساب‌کشی از «خیانت» هند به ایران نرسیده است؟

در حالی که رسانه‌های دهلی‌نو با بوق و کرنا از فصل جدید روابط با ایران سخن می‌گویند، تحلیلگر برجسته چینی فاش می‌کند که هند چگونه در اوج تهدیدات آمریکا، بندر چابهار را به حال خود رها کرد و با توقیف نفتکش‌های ایرانی، به تهران از پشت خنجر زد.

مسیرهای درست و نادرست ایران در نسبت با پاکستان

هند و تراژدی چابهار

در میانه بحران‌های کنونی، رسانه‌های هندی خبر داده‌اند که دهلی‌نو پس از سال‌ها تعلل، به دنبال انتقال موقت سهام خود به شرکت ایرانی است؛ اقدامی که می‌تواند صرفاً مرحله‌ای تازه از «معطل‌سازی ساختاری» پروژه باشد.

نشنال اینترست: چابهار اولویت دهلی‌نو نیست

مرکز پژوهشی آمریکا معتقد است بندر چابهار برای هند به‌عنوان یک بیمه راهبردی مطرح است که حفظ آن در حالت حداقلی مفید است اما در حال حاضر ارزش تحریک واشنگتن یا بروکسل را ندارد. برای دهلی‌نو، گشودن درهای بازارهای اروپایی و مدیریت محتاطانه روابطش با واشنگتن و پکن اکنون در اولویت است و ایران بیشتر به یک حاشیه بدل شده تا بازیگر مرکزی.

هند و چابهار؛ از صحت‌سنجی یک توطئه تا بررسی یک راهکار

بیش از یکسال است که از قرارداد ۱۰ساله ایران و هند برای بهره‌برداری و توسعه چابهار می‌گذرد و این مسئله غیر از ویژگی یک قرارداد جایگزین، مزیت قابل‌توجهی برای ایران نداشته است. هدف استراتژیک ایران فعال‌سازی حداکثری ظرفیت چابهار است. اما در این رابطه ۲ اشتباه استراتژیک صورت گرفت. اول از همه وابسته‌کردن توسعه یک منطقه استراتژیک به یک کشور نه‌چندان دوست و خارج از زنجیره ارزش خود، مسئله‌ای است که به‌جای دورزدن تحریم‌ها منجر به فریب خودمان شده است.