به گزارش تحریریه، فارن‌پالیسی می‌نویسد جنگ‌های ایران، اوکراین و غزه نشان داده‌اند قدرت‌های متوسط مانند اروپا نمی‌توانند جلوی اقدامات نظامی قدرت‌های بزرگ را بگیرند.

کشورهای عربی خلیج فارس به دلیل اتحاد با آمریکا هدف حملات ایران قرار گرفتند، در نتیجه هم هزینه این اتحاد را پرداختند و هم پس از جنگ بیش از گذشته به تضمین‌های امنیتی آمریکا نیازمند شدند.

کشورهای خلیج فارس باید وابستگی امنیتی خود را کاهش داده و همکاری‌های دفاعی را با قدرت‌های متوسط مانند پاکستان، ترکیه، فرانسه، انگلیس، ایتالیا، اوکراین و کره جنوبی گسترش دهند.

شورای همکاری خلیج فارس باید هماهنگی امنیتی بیشتری ایجاد کند، زیرا پاسخ‌های انفرادی دیگر کافی نیست.

ایران با بستن تنگه هرمز از موقعیت جغرافیایی خود به‌عنوان یک ابزار فشار استفاده کرد و در کوتاه‌مدت به اهرم راهبردی مهمی دست یافت.

ایران، به‌طور ضمنی و آشکار، خلیج فارس را حوزه نفوذ خود می‌داند و تلاش می‌کند قواعد این منطقه را بازنویسی کند.

برخلاف مذاکرات هسته‌ای سال ۲۰۱۵، این بار اروپا تقریباً از تلاش‌های دیپلماتیک برای پایان دادن به جنگ ایران کنار گذاشته شد.

نقش اصلی میانجی‌گری را پاکستان، ترکیه، قطر و عمان بر عهده داشتند و غیبت اروپا بسیار محسوس بود.

اروپا باید بپذیرد دیگر یک «قدرت بزرگ» نیست، بلکه یک قدرت متوسط است و برای حفظ نفوذ خود باید با قدرت‌های متوسط آسیا، خاورمیانه و جنوب جهانی همکاری نزدیک‌تری داشته باشد.

منبع: روایت جهان

پایان/