«یحیی آل اسحاق» رئیس اتاق بازرگانی ایران و عراق در گفت وگو با پایگاه خبری تحلیلی «تحریریه» در پاسخ به این پرسش که موضوع تاب آوری در جنگ اقتصادی ومحاصره دریایی دشمن و چاره جویی برای عبور از چالشهای امروز اقتصاد بخصوص در شرایط جنگ با اعمال و انجام کدام نسخه ها عملیاتی می شود، گفت: یکی از موضوعات مهمی که برگ برنده ما در برابر دشمن در جنگ اقتصادی، تحریم و محاصره دریایی است نوع رویکرد مسوولین به ظرفیت های اقتصادی کشور و اعمال راهکارهایی است که تاب آوری اقتصادی ایران را افزایش دهد.

وی در این باره خاطر نشان کرد: با صداقت باید گفت در حوزه اقتصادی عملکرد درستی نداشتیم و همچون بخش نظامی که امروز دست برتر خود را نشان داده نتوانستیم موفق عمل کنیم؛ حال اینکه براساس تئوری ها و مدیریت های کلاسیک دولتمردان آمریکا گمان می کردند سه روزه می توانند ایران را شکست دهند اما مدیریت نظامی کشور و توجه به شاخص های نظامی در این بخش توانست رویای دشمن را ناکام بگذارد لذا در بخش اقتصادی عملکردها شبیه به حوزه نظامی نبوده با اینکه بودجه نظامی دولت آمریکا و دسترسی آنها به فناوریهای روز چندین برابر ایران است.

آل اسحاق معتقد است: وقتی نظامیان کشور متوجه شدند اگر به صورت کلاسیک با دشمن مقابله کنند شکست حتمی است به تغییر رویکردها توجه کردند لذا به جای جنگ کلاسیک، جنگ نامتقارن را جایگزین کردند و مانع تحقق اهداف شوم دشمن شدند لذا امروز دشمن اعتراف می کند ایران در حوزه نظامی قدرت چهارم دنیاست اما متاسفانه در بخش اقتصاد فرمولی برای عبور از بیماری‌های مزمن شده پیدا نکرده ایم.

وی در ادامه بحث تاکید کرد: در اقتصاد ایران بارها ثابت شده استفاده از روش های کلاسیکی که طی دو سه دهه گذشته اجرا شد، نتوانسته راه علاج اقتصاد بیمار ایران باشد لذا مسوولین ایران یک بار برای همیشه باید به این نکته بسیار مهم توجه کنند که در حوزه سیاستهای اقتصادی اعم از مدیریت تجاری و تولیدی کشور و روش های به کار گرفته شده دربخش های مالی و پولی باید سیاست ها و روش ها را تغییر داد؛ یعنی باید روش های غیر کلاسیک در دستور کار قرار داده شود.

رئیس اتاق بازرگانی ایران و عراق معتقد است: با اینکه طی دو دهه گذشته کلیت سیاستهای اقتصاد کشور در راستای دست یابی به توسعه و مقابله با تحریم ها با توسل به اتخاذ سیاست هایی در بخش های پولی، ارزی و مالی تدوین شده اما نتایج ملموسی که نشان دهنده کارایی این سیاست ها باشد حاصل نشده است!

وی افزود: متاسفانه مسوولین ایرانی گمان می کنند اقتصاد را فقط با اتخاذ سیاست های مالی، پولی و ارزی می توان مدیریت کرد و به نتایج دلخواه رسید حتی اگر همچنان تحت تحریم باشیم لذا آنها به اجرای سایر سیاست ها میدان نمی دهند و آنها را در حاشیه نگاه می دارند.

آل اسحاق معتقد است: با اینکه طی سال های گذشته برای کاهش نرخ تورم چندین راهکار برگرفته از الگوهای نخ نما شده تکراری اجرا شده است مثل برجسته کردن کسری بودجه، حجم نقدینگی، کفایت سرمایه، بهره وری واحدهای تولیدی، روابط بانکی و نرخ بهره اما هیچ یک از راهکارهای اشاره شده طی چهار دهه گذشته نتوانسته راهکاری اساسی برای پایان دادن به تورم در اقتصاد ایران باشد زیرا به زیر ساخت های اقتصاد ایران توجه نشده و فقط درگیر عملیاتی کردن نظریه های دانشگاهی بوده ایم.

کارشناس و تحلیلگر تجارت خارجی معتقد است: متاسفانه بیش از سه دهه گذشته زمان و معیشت مردم صرف بررسی و اجرای راهکارهای این حوزه ها شده اما در هیچ یک از این زمینه ها در نهایت به کاهش نرخ تورم و بازگشت آرامش به بازار ارز و سایر بازارها نرسیده ایم زیرا فرصتهای تجاری مختلف اطراف اقتصاد ایران دست نخورده و بدون مطالعه باقی مانده است.

آل اسحاق تصریح کرد: افزایش ظرفیت تجاری کشور به عنوان راهکاری دربرون رفت از مشکلات اقتصادی همواره مورد نظر مسوولین بوده است اما در عمل به ظرفیت‌های اطراف ایران و پانزده کشور همسایه توجه آنچنانی صورت نگرفته است، ظرفیتی که بعضا به ۳ هزار میلیارد دلار می رسد و ایران می تواند ۳۰۰میلیارد تومان از این رقم را به خود اختصاص دهد اما به دلیل بی توجهی به این پتانسیل متاسفانه حجم تجارت خارجی ما با همسایگان فقط ۳۰ میلیارد دلار است!

رئیس اتاق بازرگانی خاطر نشان کرد: ضعف ایران در تجارت خارجی ناشی از این تفکر است که تجارت اعم از داخلی و خارجی از نظر مسوولین، غیر مولد است! بنابراین مسوولین به حوزه تجارت در سیاست‌های کشور میدان نمی دهند تا جایی که حتی وزارت بازرگانی را منحل کردند!

وی در پایان گفت: در صورتی که ایران ظرفیت عظیمی برای تجارت با همسایگان دارد اگر از این پتانسیل استفاده شود و سهم ۳۰۰ میلیارد دلاری در تجارت با کشورهای منطقه داشته باشیم بی شک بخش قابل توجهی از مشکلات ما اعم از اقتصادی تا سیاسی رفع می شود. بنابراین باید نگاه ویژه ای به توسعه تجارت خارجی با کشورهای همسایه داشته باشیم تا از محل این فرصت درآمد زایی کشور تقویت شود و از حاشیه روابط با کشورهای همسایه بنحو احسن خارج شویم.

پایان/