ارزیابی تأمین مسکن برای گروه های کم درآمد در لایحه برنامه هفتم توسعه

مرکز پژوهش های مجلس طی گزارشی به بررسی تأمین مسکن برای گروه های کم درآمد در لایحه برنامه هفتم توسعه، پرداخت.

به گزارش تحریریه، دفتر مطالعات اجتماعی مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی، در گزارشی با عنوان «بررسی لایحه برنامه هفتم توسعه (۷۴): ارزیابی از منظر تأمین مسکن برای گروه های کم درآمد و آسیب پذیر» تصریح کرده است که نظر به بحران فراگیر و چندجانبه مسکن در کشور، اقدامات چندگانه‌ای در سطوح مختلف مدیریت کشور ازجمله نهضت ملی مسکن در سطح ملی و قرارگاه جهادی مسکن شهرداری تهران در شهر تهران در دستور کار قرار گرفته است. به موازات آن، مهم‌ترین سند میان‌مدت کشور، یعنی برنامه پنج‌ساله هفتم توسعه، در حال تدوین و تصویب است. این سند، صرف‌نظر از کلیات اقدامات دولت در پنج سال آینده، خطوط کلی اقدامات دولت در زمینه سیاستگذاری مسکن را نیز ترسیم و تمهید می‌کند. ضرورت همسویی و همگامی این خطوط کلی با اصول قانونی اساسی و سیاست‌های کلی نظام در بخش مسکن و شهرسازی بر سیاستگذاران پوشیده نیست. اما انجام این مهم پیچیدگی‌های سیاستی پرشماری دارد که در لایحه پیشنهادی برخی کمتر مورد توجه قرار گرفته و برخی دیگر نیز کاملاً مغفول مانده ‌است.

در گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس با بررسی مواردی چون تنظیم‌گری در بخش استیجاری با هدف افزایش مالک‌نشینی گروه‌های کم‌درآمد و آسیب‌پذیر، تنظیم‌گری در بخش استیجاری با هدف احیای فرصت‌های زندگی، یکپارچگی سیاستی با هدف تأمین مسکن گروه‌های کم‌درآمد و آسیب‌پذیر، توسعه مسکونی استطاعت‌پذیر و همه‌شمول، بی‌خانمانی به مثابه امر مغفول، بحران جمعیتی و ماهیت بحران‌زدای تأمین فراگیر و همه‌شمول مسکن و برخی کاستی‌های سیاستی فصل «۱۱» لایحه برنامه پنج‌ساله هفتم توسعه، پیشنهادهایی چون ملزم کردن دولت برای تدوین «قانون جامع تنظیم بخش استیجاری خصوصی» و «قانون جامع کنترل اجاره‌بها» با هدف اصلاح رابطه حقوقی میان موجران و مستأجران (با تأکید بر افزایش ثبات سکونتی مستأجران و استطاعت‌پذیری مسکن و رفع تبعیض مسکونی ساختاری و عدالت‌گستری مسکونی)، ملزم کردن دولت برای تدوین «قانون جامع استطاعت‌پذیری مسکن» با تأکید بر: افزودن مسکن استیجاری دولتی به موجودی کشور به‌عنوان بدیل سکونتی برای گروه‌های کم‌درآمد و آسیب‌پذیر، دربرگیری همه ساخت و سازهای کشور از دولتی گرفته تا خصوصی، هدفمندسازی تمامی یارانه‌های بخش مسکن، حمایت از خانوارهای در معرض بی‌خانمانی و حمایت از افراد بی‌خانمان در قالب طرح‌های تأمین مسکن در اولویت، ملزم کردن دولت برای بازنگری اساسی در فرایند تهیه طرح‌های شهری با هدف تأمین مسکن استطاعت‌پذیر برای گروه‌های کم‌درآمد و آسیب‌پذیر از رهگذر توسعه شهرهای موجود (با استفاده از ابزاری نظیر پهنه‌بندی همه‌شمول) و کاهش «تبعیض مسکونی ساختاری» با تأکید بر استفاده بهینه اجتماعی از موجودی مسکن کشور و تأمین مسکن استطاعت‌پذیر در همه مناطق شهری و همه مناطق شهرهای کشور، ارائه داده است.

در گزارش این مرکز در ادامه این موارد پیشنهاد شده است تا تمهیدات و تدابیر تأمین مسکن معطوف به حل و فصل بحران جمعیتی کشور ارائه شود: برای مثال، حمایت سکونتی از زوج‌ها در سال‌های ابتدایی ازدواج، حمایت از خانواده‌های در آستانه فرزندآوری، حمایت از خانواده‌های دارای نوزاد و فرزند خردسال. برخی از تمهیدات این حمایت سکونتی می‌تواند در قالب تمدید خودکار قراردادهای استیجاری، و اعطای کمک‌هزینه بلاعوض مسکن صورت‌بندی شود.

متن کامل این گزارش را اینجا بخوانید.

پایان/

۱۹ مرداد ۱۴۰۲ - ۱۴:۰۰
کد خبر: 26901

برچسب‌ها

اخبار مرتبط

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • 3 + 12 =