رقابت پنهان ریاض و ابوظبی

در پشت پرده اتحاد عربستان و امارات یک رقابت پنهان نهفته است؛ رقابتی که در آن هر دو کشور سعی دارند رهبری جهان عرب را به دست گیرند.

در پشت پرده اتحاد عربستان و امارات یک رقابت پنهان نهفته است؛ رقابتی که در آن هر دو کشور سعی دارند رهبری جهان عرب را به دست گیرند.

هرچند عربستان و امارات در رویدادهای بسیاری همراه و هم‌گام با یکدیگر بوده‌اند، اما در پشت پرده این اتحاد، یک رقابت نهفته است. امارات و عربستان هر دو سعی دارند رهبری جهان عرب را به دست بگیرند و در چندین جبهه ژئواکونومیک با یکدیگر رقابت دارند.

ابتدا رقابت بر سر جذب سرمایه‌های خارجی مطرح است. از ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۲، نسبت سرمایه‌گذاری به تولید ناخالص داخلی امارات ۳.۵ برابر عربستان بود؛ یعنی امارات نسبت به مقیاس اقتصاد خود، ۳.۵ برابر سرمایه بیشتری نسبت به عربستان جذب کرد. در مقابل، افزایش بهای نفت در نتیجه جنگ اوکراین، موجب شد تا اقتصاد عربستان رشد ۸.۷ درصدی داشته باشد که بیشترین رشد ثبت‌شده در میان کشورهای گروه ۲۰ است.

در زمینه انرژی نیز ریاض و ابوظبی در تابستان ۲۰۲۱ دچار یک درگیری جدید بر سر طرح پیشنهادی عربستان در اوپک پلاس شدند که خواستار تمدید کاهش تولید نفت شده بود. امارات با این طرح مخالف بود و گرچه در نهایت طرفین به راهکاری در این باره دست یافتند، اما بعدها شایعه شد که ابوظبی با سلطه عربستان بر اوپک پلاس مخالف بوده و در فکر خروج از اوپک است.

عربستان و امارات هر دو درگیر رقابتی برای کسب اعتبار جهانی هستند و از سرمایه‌گذاری‌های استراتژیک برای افزایش قدرت نرم خود استفاده می‌کنند. آن‌ها گردهمایی‌های بین‌المللی را میزبانی می‌کنند تا سرمایه‌گذاران و رهبران خارجی را جذب کنند.

آخرین و کلیدی‌ترین مورد رقابت این دو کشور، مسئله «چشم‌انداز» است. امارات که طرح متنوع‌سازی خود را از سال‌ها قبل آغاز کرده، خود را به‌عنوان یک مرکز تجاری و حمل‌ونقل جهانی تثبیت کرده است. از سوی دیگر، محمد بن سلمان هم در ۲۰۱۶ طرح چشم‌انداز ۲۰۳۰ عربستان را اعلام کرد؛ یک مسیر راه بلندپروازانه که هدف آن تنوع‌بخشی به اقتصاد عربستان است. در قلب این چشم‌انداز، پروژه بزرگ «نیوم» یا «نئوم» قرار دارد که طرحی چندصد میلیارد دلاری است با هدف تبدیل عربستان به مرکز اصلی زیرساختی، حمل‌ و نقلی، فناوری، تجاری و مالی در منطقه.

همچنین آشتی ایران و عربستان که با میانجی‌گری چین انجام شد، می‌تواند یکی از عوامل اتحاد عربستان و امارات، یعنی مقابله با تهران را از بین برده و مناقشه ژئوپلیتیک دیرینه میان شمال و جنوب خلیج فارس را از بین ببرد. با گذر زمان، احتمال دارد منطقه وارد عصر جدیدی شود که در آن تمرکز دیگر از روی رقابت ژئوپلیتیک میان ایران و شورای همکاری خلیج فارس برداشته شده و توجهات معطوف رقابت عربستان و امارات خواهد شد.

یکی دیگر از نقاط اختلاف میان امارات و عربستان، «مسئله فلسطین و اسرائیل» است. امارات در ۲۰۲۰ «اسرائیل» را به رسمیت شناخت، اما عربستان به «پیمان ابراهیم» نپیوسته است.

با افزایش درگیری میان عربستان و امارات، این احتمال افزایش می‌یابد که آن‌ها به دنبال تقویت روابط خود با مسکو، پکن و حتی تهران باشند تا با یکدیگر مقابله کنند. این به نوبه خود می‌تواند کارآمدی استراتژی‌های آمریکا در منطقه را تضعیف کرده و موجب بازنگری کاخ‌سفید در اهمیت خاورمیانه شود.

منبع: ایسنا

پایان/

۱۵ بهمن ۱۴۰۲ - ۱۶:۰۰
کد خبر: 28744

برچسب‌ها

اخبار مرتبط

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • 5 + 5 =