جنگ تجاری
-
آمریکا اهرم فشار خود را بر چین از دست داده است
چین از جنگ تجاری ۲۰۲۵ با موقعیت نسبی قدرت خارج شد. وقتی تنشها در اوایل ۲۰۲۵ بالا گرفت، استراتژیستهای پکن استدلال کردند که اختلالات به چین آسیب میزند، اما به ایالات متحده آسیب بیشتری خواهد زد.
-
آیا چین موضعش درباره وضعیت تنگه هرمز را تغییر میدهد؟
سفر رئیس جمهور آمریکا به چین با توجه به جنگی که علیه ایران به راه انداخت تقریبا مناسبات اقتصادی و سیاسی را در عرصه بین المللی به چالش کشیده است؛ از این رو بعید است این سفر تحت الشعاع جنگ با ایران به اهداف اصلی خود دست یابد.
-
ایالات متحده شگفتزده شد!
برگ برنده چین در آفریقا؛ تعرفه صفر برای ۵۳ کشور
با اجرای تعرفه صفر برای دهها کشور آفریقایی، چین نشان داد که در رقابت ژئوپلیتیکی بر سر آفریقا، دست پر وارد میدان شده است؛ سیاستی که میتواند همزمان به رشد اقتصاد آفریقا و گسترش نفوذ اقتصادی پکن بینجامد.
-
جنگ تجاری آمریکا با چین به کجا رسیده است؟
با وجود آتشبس موقت، رقابت پکن و واشنگتن ادامه خواهد داشت و تشدید تنش در فناوری، استفاده از منابع معدنی به عنوان ابزار چانهزنی و همچنین متنوعسازی زنجیرهها بدون قطع کامل وابستگی ادامه خواهد داشت. کاهش دائمی تنشها بعید به نظر میرسد و این رقابت احتمالاً دههها پایدار خواهد ماند.
-
ژاپن فوراً «هدیهای زهرآلود» روی میز گذاشت!
آسهآن پیشدستی کرد و با چین توافق مهمی امضا کرد
در همان روزی که نشست آسهآن پایان یافت، چین و کشورهای عضو آسهآن با سرعت «پروتکل نسخه ۳.۰ منطقه آزاد تجاری چین–آسهآن» را نهایی کردند. در همان روز نیز، پس از ۶ سال انتظار، رئیسجمهور فیلیپین، فردیناند مارکوس جونیور ریاست دورهای آسهآن را تحویل گرفت و ژاپن بلافاصله یک هدیه به او تقدیم کرد. حالا که مارکوس جونیور سکان را در دست گرفته، آیا سر بهراه با آسهآن و چین به توسعه اقتصادی ادامه میدهد، یا به بهانه مناقشات دریای جنوبی چین میز را بر هم میزند؟
-
عبور آمریکا و چین از رقابت استراتژیک
«فارن افرز» آورده است که نه آمریکا قادر است اقتصاد چین را فلج کند و نه چین میتواند اقتصاد آمریکا را از کار بیندازد، اما ادامهی رقابت خصمانه به هر دو آسیب میزند. اکنون فرصتی تاریخی برای گذار از رویارویی به ثبات، از بیاعتمادی به درک متقابل فراهم است
-
بخش دوم؛ چین برای پانزدهمین سال پیاپی در صدر تولید صنعتی جهان ایستاد
رکوردشکنی صنعتی چین؛ افتخار یا تلهای خطرناک؟
وقتی تولید به نهایت ظرفیت میرسد، اقتصاد از مسیر پیشبینیشده خارج میشود. در چین، قدرت تولیدی دیگر صرفاً ابزار رشد نیست، بلکه خود به مسئلهای اقتصادی، اجتماعی و حتی روانی تبدیل شده است.
-
توافق تجاری چین و آمریکا: حلوفصل یا آتشبس؟
از اظهارات طرفین اینگونه استنباط میشود که این توافق مقطعی احتمالا دربرگیرنده عدم اعمال تعرفه ۱۰۰ درصدی از سوی آمریکا و تعویق اجرای محدودیتها بر صادرات عناصر کمیاب از سوی چین خواهد بود.
-
پوتین همچنان از آتشبس سر باز میزند...
آیا ترامپ میتواند از چین علیه روسیه استفاده کند؟
وقتی تحریمهای غرب نتوانست روسیه را از پا درآورد و میدان نبرد اوکراین به بنبست رسید، ترامپ چشم به شرق دوخت، به کشوری که امروز ستون اصلی اقتصاد جهانی و پشتیبان استراتژیک مسکو است: «چین». اما آیا واقعاً میتوان با چانهزنی در سئول، مسکو را در میدان جنگ متوقف کرد؟
-
صعود و سقوط اونس در یک روز
طلای جهانی در آخرین روز معاملاتی شاهد نوسان بی سابقه ای بود بطوریکه با قیمت ۴۳۱۵ دلار بازگشایی شد و تا ۴۳۷۹ دلار افزایش یافت و بهترین عملکرد هفتگی طی ۵ سال گذشته را به ثبت رساند اما با بازگشایی بازار آمریکا، با یک روند نزولی شدید تا ۴۱۹۶ دلار در هر اونس سقوط کرد و در محدوده ۴۲۰۰ دلار تا لحظه نگارش گزارش در حال نوسان است.
-
«ترامپ» خواهان توافق تجاری بود، «شی»، جبهه جدیدی گشود
پایان آتش بس تجاری پکن و واشنگتن
پولیتیکو نوشت پکن این هفته آتشبس شکننده تجاری با واشنگتن را شکست و محدودیتهای گستردهای بر صادرات کالاهایی که حتی مقادیر کمی از عناصر خاکی کمیاب چینی در آنها وجود دارد، اعلام کرد.
-
بخش اول- آمریکا هنوز در شوک!
از فقر و تحقیر تا اقتصاد دوم جهان؛ فلسفه پشت موفقیت چین
چینِ امروز حاصل سه نسل است: نسلی که ایستاد، نسلی که سیر شد، و نسلی که به پا خواست تا نوآور شود. از مائو تا شی، هر دوره گامی بوده در مسیر تبدیل یک ملت زخمخورده به قدرتی تمدنی. روایت پروفسور گائو ژیکای، روایتی از تداوم در دل طوفان است.
-
«مرکز داوری تجاری بینالمللی»؛ پاسخ پکن به فشارهای حقوقی غرب
پس از سالها اتکا به نهادهای غربی برای حل اختلافات تجاری، چین اکنون با تأسیس «مرکز داوری تجاری بینالمللی» در پکن، بهدنبال آن است که خود قواعد بازی در عرصه تجارت جهانی را تعریف کند.
-
داستان سقوط یک انحصار...
از وابستگی چین به سویای آمریکا تا معماری تازه امنیت غذایی
بر اساس دادههای وزارت کشاورزی آمریکا در اوت ۲۰۲۵، میزان خرید چین از سویای آمریکایی به عدد «صفر» رسیده است؛ در حالی که در مدت مشابه سال گذشته این رقم حدود ۷ میلیون تن بود که تقریباً نیمی از کل صادرات سویای آمریکا را تشکیل میداد. این تغییر ناگهانی و تصادفی نیست؛ بلکه نتیجه تصمیم آگاهانه چین برای تأمین امنیت غذایی و تنوعبخشی به زنجیره تأمین خود است.
-
آتشبس ۹۰ روزه؛ مکثی پیش از موج بعدی جنگ تجاری چین و آمریکا
چین و آمریکا پس از مذاکرات فشرده در زمینه تعرفههای تجاری، به آتشبس ۹۰ روزه دست یافتند، اما این توقف موقت تنها بهعنوان مقدمهای برای شروع موج جدیدی از جنگ تجاری میان دو قدرت بزرگ اقتصادی جهان به شمار میرود.
-
تحلیل مرکز مطالعات آمریکا در دانشگاه فودان چین
بازسازی نظام اقتصاد جهانی توسط دولت ترامپ و بنبستهای آن
پس از بازگشت ترامپ به قدرت، او با بهکارگیری ابزارهایی همچون جنگ تعرفهای، با شتاب دستورکار اقتصادی بینالمللی خود را پیش برد و تلاش کرد ساختار اقتصاد جهانی را از نو طراحی کند. با این حال، این پروژه جاهطلبانه با چالشهای جدی و ساختاری مواجه شده است. این نوشتار به سه پرسش اصلی میپردازد: نخست، ترامپ میخواهد چه چیزی را «بشکند»؟ دوم، او قصد دارد چه چیزی را «بسازد»؟ و سوم، با چه «موانع و بنبست»هایی روبهروست؟
-
بحران تعرفهای اروپا-آمریکا
برلین در برابر ترامپ: اگر جنگ میخواهی، آمادهایم!
روزی روزگاری، آلمان و آمریکا متحدانی استراتژیک و جداییناپذیر بودند. اما حالا، آلمان از زخم خیانتی مینالد که از دوست قدیمیاش خورده است. ترامپ، در اوج بحران اقتصادی اروپا، با تعرفههایی سنگین به جان صادرات آلمان افتاده؛ و برلین دیگر نمیخواهد در سکوت بمیرد.
-
طرح چین برای ترامپ و پس از ترامپ
بازگشت ترامپ به قدرت،هرچند بر پیچیدگی روابط آمریکا و چین افزوده، اما بهدلیل ویژگیهای خاص شخصیتیاش، یک فرصت راهبردی موقت برای چین ایجاد کرده است.
-
دیپلماسی با چاشنی تهدید
سفر ترامپ به پکن؛ «پیام همکاری» یا «حرکتی برای محاصره»؟
بهمحض انتشار خبر احتمال سفر ترامپ به چین، رسانههای آمریکایی به سرعت وارد هیاهو شدند و همزمان فضای سیاسی در آسیا بهشدت تحت تأثیر قرار گرفت. در حالی که از یک سو حرف از احیای گفتوگوهای چین و آمریکا به گوش میرسد، از سوی دیگر، آمریکا با افتتاح دو پایگاه نظامی جدید در فیلیپین و امضای قراردادهای منابع طبیعی در آفریقا، عملاً در حال کشیدن حلقه استراتژیک محاصره چین است. واکنش چین اما این بار نه با دیپلماسی نرم، بلکه با هشدار مستقیم و بیسابقهای همراه بود: «هرکسی بخواهد علیه چین حرکت کند، باید هزینهاش را بپردازد.»