سیاست خارجی روسیه؛ عامل تغییر موازنه قدرت‌های جهانی

امروزه مشارکت روسیه و چین از سطح انرژی و مواد خام که خود شرطی برای مقابله با هژمونی آمریکا بود، فراتر رفته و بر پایه همکاری در حکمرانی مؤثر جهانی، درک نقش مسکو در حل تمامی مسائل کلیدی توسعه جهانی، و نزدیکی رویکردها استوار شده است.

تعیین سرنوشت جهان در نبرد چین با آمریکا

«طلال ابوغزاله» اعتقاد دارد نبرد سرنوشت سازی در دریای چین بامرکزیت تایوان در اواخر سال ۲۰۲۷ یا اوایل سال ۲۰۲۸ میلادی رخ خواهد داد. همه شاخص ها بیانگر این موضوع است که در آن جنگ سرنوشت همه مسائل مشخص خواهد شد.

خشم پکن از کمک اسرائیل به سپر موشکی تایوان

نهادهای اطلاعاتی چین گزارش دادند همکاری‌های دفاعی میان تایوان و اسرائیل برای توسعه سامانه دفاعی تایوانی «T-DOM» رو به افزایش است. اقدامات اسرائیل در کمک تسلیحاتی به تایوان خشم شدید چین را برانگیخت.

زلنسکی روسیه را به «فروش حاکمیت به چین» متهم می‌کند

حمله همزمان زلنسکی به روسیه و چین

به نظر می‌رسد زلنسکی خودش هم می‌داند که دوران ریاست‌جمهوری‌اش در اوکراین رو به پایان است و به همین دلیل، با منطق «هرچه بادا باد» شروع به اظهارات بی‌پایه و بی‌حساب کرده است. او روسیه را متهم می‌کند که برای ادامه جنگ، در حال واگذاری بخشی از حاکمیت خود به چین است.

نقشه‌راه چین برای آمریکا

ترامپ چگونه می‌تواند از شعله‌ور شدن جنگ در تایوان جلوگیری کند؟

با تشدید تنش‌ها در تنگه تایوان و افزایش رقابت ژئوپلیتیک میان چین و آمریکا، ژو بو، پژوهشگر برجسته چینی، راهنمایی پنج‌مرحله‌ای برای دولت ترامپ ارائه می‌دهد؛ راهنمایی که هدف آن جلوگیری از جنگی است که می‌تواند امنیت آسیا را دگرگون کند.

سه درسی که چین از آمریکا آموخت!

«صادرات واقعی» واشنگتن نه دموکراسی بود و نه فرهنگ مصرف‌گرایی، بلکه نقشه راه قدرت بود؛ مدلی که چین امروز آن را بهتر از هر کشور دیگری آموخته و نسخه‌ای بومی از آن خلق کرده است.

C5 به عنوان یک مدل «چندقطبی» با رویکرد «عظمت دوباره آمریکا» (MAGA)

رقیب‌تراشی ترامپ برای گروه هفت

گروه هسته‌ پنج (Core 5) نظم جدید قدرت‌های بزرگ یا به عبارت دیگر نسخه آمریکایی و ترامپیستی از یک جهان چندقطبی است که با مدل بریکس (BRICS) تفاوت قابل توجهی دارد.

یورش نیروهای ویژه ارتش آمریکا به یک کشتی باری چینی عازم ایران

گزارش جهت‌دار و مشکوک وال‌استریت ژورنال

یک کشتی‌ که مقصد نهایی‌ آن بندرعباس بود، در آب‌های آزاد هدف یورش نیروهای ویژه آمریکا قرار گرفت؛ حادثه‌ای که اگرچه با ادعای «تحریم ایران» توجیه شد، اما در عمل پرده از جاه‌طلبی خطرناک واشنگتن برای تبدیل آب‌های بین‌المللی به قلمرو انحصاری خود برمی‌دارد.

معنای راهبرد امنیت ملی ۲۰۲۵ برای آسیا

تحلیل فارین‌پالیسی پیش‌بینی می‌کند که آسیا باید برای واقعیت جدیدی آماده شود که در آن واشنگتن رابطه پیچیده خود با پکن را مدیریت می‌کند.

مقایسه‌ای تطبیقی از دو مسیر متفاوت: جهش چین (۱۹۷۸-۱۹۹۵) و تجربه ایران (۲۰۱۰–۲۰۲۵)

چرا چین، چیــــــــــــن شد؟

ده نکته پیرامون این که چرا چین با یک‌چهارم درآمد ارزی ایران، اژدهای اقتصادی ساخت و ایران، هنوز درجا می‌زند.

شباهت «مسیر ترامپ» در ارمنستان و کانال پاناما؛ ایران چه کار باید کند؟

تعمیق همکاری ایران با روسیه و چین برای حفظ توازن در منطقه قفقاز بسیار مهم است؛ «مسیر ترامپ» در واقع کاهش نفوذ هر سه کشور در قفقاز را هدف قرار داده است.

سه اقدام چین برای حفظ رشد پنج درصدی اقتصاد در سال ۲۰۲۶

رسانه‌ها و نهادهای تحلیلی با بررسی سیاست‌های اقتصادی چین پیش‌بینی می‌کنند پکن در سال جدید میلادی با تکیه بر تقویت تقاضای داخلی، سیاست‌های مالی و پولی فعال‌تر و ادامه اصلاحات ساختاری، هدف حفظ رشد اقتصادی حدود پنج درصدی را دنبال کند.

قمار سعودی با جنگنده‌های آمریکایی

«مدرن دیپلماسی» مدعی شد معاملهٔ اف-۳۵ در کنار پیمان دفاع متقابل سعودی–پاکستان نشان‌دهندهٔ یک تغییر مهم در توازن ژئوپلیتیک خلیج فارس است. فروش اف-۳۵ صرفاً یک معاملهٔ تسلیحاتی نیست، بلکه نمایشی از هماهنگی عمیق آمریکا و عربستان است؛ هماهنگی‌ای که قدرت هوایی آمریکا را در منطقه تقویت می‌کند و احتمالاً عربستان را به یک شریک عملیاتی در مأموریت‌های منطقه‌ای تبدیل می‌کند.

آیا آمریکا واقعاً جایگاهش را به چین واگذار می‌کند؟

۱۳ ماه خرید بی‌وقفه طلا از سوی پکن و تغییر لحن واشنگتن

چین بی‌وقفه طلا انباشت می‌کند و آمریکا در اسناد رسمی خود از رقابت مدیریت‌شده سخن می‌گوید؛ نشانه‌هایی که از یک جابه‌جایی آرام اما تاریخی در ساختار قدرت جهانی حکایت دارند.

چگونه چین آینده را می‌برد:

استراتژی پکن برای تسخیر مرزهای جدید قدرت

فارن افرز نوشت «پکن با منطق و برنامه‌ای منسجم» در این عرصه‌های نوظهور قدرت جهانی فعالیت می‌کند و آمریکا در مواجهه با این رقابت «در خطر عقب‌ماندگی» قرار دارد.

چین واقعاً چه می‌خواهد؟

چین یک تهدید است یا قربانی روایت غرب؟

روایت‌های چین‌هراسانه سال‌هاست سیاست خارجی آمریکا را شکل داده، اما واقعیت چیز دیگری است. این تحلیل تازه از International Securit نشان می‌دهد چگونه یک سوءبرداشت ساختاری، واشنگتن را به تقابل بی‌فایده با پکن می‌کشاند و منطقه را بی‌ثبات‌تر می‌کند.

دلایل واقعی تنش‌های اخیر مانیل...

چرا بحران سیاسی فیلیپین هنوز به سقوط دولت منجر نشده است؟

اعتراض‌های سراسری اگرچه ابعاد گسترده‌تری پیدا کرده، اما اختلاف میان جریان‌های سیاسی مخالف و مواضع محتاطانه کلیساهای بانفوذ، امکان شکل‌گیری جبهه‌ای واحد علیه دولت را محدود کرده و مسیر سقوط مارکوس را مسدود نگه داشته است.

ابهامات و کاستی‌های سند جدید امنیت ملی ترامپ

تحلیلگران معتقدند راهبرد امنیت ملی جدید آمریکا ترکیبی از کاستی‌های مهم و نقاط مبهم است که نشان می‌دهد دولت دونالد ترامپ تلاش دارد سیاست خارجی آمریکا را دگرگون کند اما کارشناسان در اجرای عملی این تغییرات تردید دارند.

پس از ۷۲ ساعت گفت‌وگوی محرمانه؛ تمجید کم‌سابقه چین از ارتش آمریکا

حالا نوبت نگرانی توکیو است؟

ساعت‌ها مذاکره پشت درهای بسته میان ژنرال‌های چین و آمریکا، نه‌تنها با تمجید کم‌سابقه پکن پایان یافت، بلکه لرزه‌ای تازه بر ستون‌های امنیتی توکیو انداخت. در حالی که واشنگتن و پکن برای مدیریت خطرات نظامی به تفاهم نزدیک می‌شوند، ژاپن نگران است این نزدیکی آغاز فصل تازه‌ای از تنهایی راهبردی‌اش باشد.

دعوت پاریس از پکن برای حضور در G7

آیا «دیپلماسی پاندایی» مکرون می‌تواند یخ روابط چین و اروپا را بشکند؟

با تشدید فشار روسیه و آمریکا بر اروپا، فرانسه به‌دنبال حمایت چین است. سفر مکرون به پکن و استفاده از مسئله بازگشت پانداها، تلاش فرانسه برای نجات جایگاه خود در ژئوپلیتیک جهانی است؛ اما چین که کلید بسیاری از بحران‌ها را در دست دارد، تا چه حد حاضر به همراهی خواهد بود؟

همگرایی و واگرایی در سیاست‌های آمریکا و اروپا درباره چین

آمریکا و اروپا در سه حوزه اصلی‎ (کاهش ریسک اقتصادی، کنترل فناوری‌های پیشرفته و مقابله با نفوذ چین‎) به ‏همگرایی قابل‌توجه رسیده‌اند اما شکاف‌های مهمی در زمینه حضور نظامی، کنترل صادرات، حکمرانی دیجیتال و ‏سرمایه‌گذاری خروجی باقی مانده است.‏

تحلیل سکوت ترامپ و وحشت جناح راست توکیو

همراهی توکیو با ترامپ علیه چین؟

شب ۲۴ نوامبر، شی جین‌پینگ با دونالد ترامپ، تلفنی گفت‌وگو کرد. پس از آن، به درخواست ترامپ، رهبران آمریکا و ژاپن نیز یک تماس تلفنی انجام دادند. نکته قابل تأمل این است که دو طرفِ آمریکا و ژاپن هیچ‌گونه اطلاعاتی درباره محتوای این گفت‌وگو منتشر نکرده‌اند. زمانی که از نخست وزیر ژاپن، سانائه تاکایچی، پرسیده شد آیا مسئله تایوان در این گفت‌وگو مطرح شده است یا خیر، او با این بهانه که «جزئیات قابل افشا نیست» از پاسخ‌گویی طفره رفت. در فاصله‌ای کمتر از یک ماه پس از دیدار بوسان، رؤسای‌جمهور چین و آمریکا دوباره تماس گرفته‌اند؛ این اقدام چه پیامی را منتقل می‌کند؟ چرا ترامپ در این مقطع خود پیش‌قدم شد و با ژاپن تماس گرفت؟ این مسئله تا چه حد محاسبات ژاپن را تحت تأثیر قرار خواهد داد؟

پوتین به دنبال افق‌های جدید در دهلی‌نو

صرف نظر از اینکه سیاست جهانی در دهه‌های آینده چقدر متلاطم باشد، دهلی متقاعد شده که مسکو شریکی قابل اعتماد و ارزشمند باقی خواهد ماند و مسکو نیز اطمینان دارد که دهلی به مسیر استقلال راهبردی ادامه خواهد داد و وارد هیچ ائتلاف ضدروسی، از جمله ائتلاف‌های نظامی، نخواهد شد.

آیا مصالحه پایدار آمریکا و روسیه در اوراسیا امکان پذیر است؟

مصالحه‌ای پایدار میان ایالات متحده و روسیه تنها زمانی ممکن است که هر دو طرف ماهیت ویژه چالش‌های امنیتی اوراسیا را بپذیرند: وابستگی متقابل اقتصادی، تکثر فرهنگی و غلبه تنوع تمدنی بر یکنواختی ایدئولوژیک.